...
polisler bizi hastaneye götürüyordu. polis arabasında ağlıyordum, onca şey gözümün önünde bir polis arabasında geçiyordu. içimden sadece o yanan bedenin emre olmadığına dua ediyordum. cem bana baktı ve kulağıma eğildi.
"abin olarak yanındayım, korkma emreye hiç bir şey olmamıştır sadece sakin ol."
ceme baktım uzunca, yıllar sonra bir abimin varlığının olduğunu bilmek bana büyük bir huzur veriyordu. kalbim sıkışıyordu, uyuşturucuda gittikçe sağlık sorunu oluşturmuştu bende. bir anda gözlerimin önü bulanıklaşmaya başladı. abimin elini sıkıca tuttum. iyi değildim bunu hissedebiliyorum.
"abi... gözlerimi hissetmiyorum!"
bir anda ellerimin arasında olan cemin ellerini sıkmaya başladım.
"hissetmiyorum! gözlerimi hissetmiyorum! abi gözlerim yok!"
cemin sesini artık duymuyordum. beynim
