Emre ve ben mekâna doğru giderken, Emre'nin direksiyonu sıktığını fark ettim.
"Sadece kaçırdılar öyle değil mi?"
"Bilmiyorum Sanem."
"Off..." Diyerek söylendim. Umarım sıla iyidir. Sonunda mekâna gelmiştik. Kendi odamıza geçtiğimiz de herkeste bir panik vardı. Yeşim bilgisayara gömülmüştü, cem ayakta sağa sola panikle gidip geliyordu, arda duvara yaslanmış derin derin düşünüyordu, diğerleri ise telefonlarla uğraşıyordu.
"Sılayı kim kaçırdı?" Masama yerleşirken emre de karşımda ki masaya yerleşti. O sıra da yeşim yanımda konuşmaya başladı.
"Evin kamera sistemlerini üçüncü dereceden imha etmişler, hiç bir temasta bulunmamişlar. Bunu söylemek istemem ama, bunu yapanlar masamızdan biri olabilir."
"Yusuf..." Dedi sinirle arda. Yeşime döndü "ne yap ne et bana Yusuf'un adresini bul."
Yeşim
