bilincimi merkezde açmıştım, aklıma sılanın ölümü geldi. sıla bu ölümü haketmemişti... gözlerimi araladığım da emre yanı başımdaydı, "emre..." diyebildim sessizce.
"hepsi bir rüya öyle değil mi? uyandım ve bitti, hepsi uyuşturucunun etkisi öyle değil mi?"
emrenin suskunluğu beni daha fazla öfkelendirirken, "cevap ver bana!" diye bağırmaya başladım. "sıla ölmedi yaşıyor biliyorum! ben sadece kötü bir rüya gördüm ve bitti öyle değil mi!" uzandığım yerden kalkıp emreyi sarsmaya başladım
"sıla aramızda ki en masum kisiydi! o ölümü haketmedi! ölmedi de öyle değil mi!?" bağırıp emrenin göğsünü yumrukluyordum. "cevap ver yalvarırım... sıla ölmedi de... sıla yaşıyor de..."
emre gözleri dolu bir şekilde başını sağa çevirdi. o sırada arda odaya girdi, "sanem tüm bağırışman merkezde duyuluyor.
