ALAS DIYES na nang mag-almusal sila ng totoong almusal. Parang mga batang hindi pa rin nila mapigil ang nararamdaman. Kahit na kumakain ay nagkakaladyaan pa rin sila ni Nate.
“Baka dumating na sina Mama, abutan tayo,” aniyang nagseryoso na sa pagkain pero may pilya pa ring ngiti sa mga labi.
“KJ,” kunwa ay masama ang loob na sabi sa kanya ni Nate pero ngumiti rin agad. “Pagdating ng mga mama mo, pag-usapan na natin ang tungkol sa kasal, ha? Pumayag ka na, hindi na dapat pagtagalin pa.”
“Opo. Dapat lang. Kailangan mong itindig ang aking puri.” At nagkatawanan sila.
Pagkatapos kumain ay tinungo na ni Nate ang banyo na kalapit lang ng kusina. Ipinagtabuyan na niya itong maligo upang desente na itong datnan ng kanyang mga magulang. Siya naman ay mabilis nang inimis ang mesa. Halos katatap
