HE HURTS ME A LOT

HE HURTS ME A LOT

CHAPTER SIX

— LYKA'S POV

NAPABALIKWAS ako ng bangon dahil sa alarm clock na tumunog. Kinuha ko ito at pinahinto bago tumayo.

Pagka-apak ko palang ng isang hakbang bigla sumakit ang pang gitnang parte ko. Sobrang hapdi kaya umupo muna ako kahit saglit.

Nagulat ako ng naalala ang nangyari kagabi. Wtf! May nangyari sa amin ni Levi? Hindi, hindi maaari ito.

Mas lalo akong kinabahan ng may pumasok sa kwarto at pagtingin ko iyon ay si Levi na nakangising tumingin sa'kinL“Masakit?” tanong nito.

Hindi ako nagsalita dahil sa kahihiyang pangyayari. Ano kaya reaksiyon niya nong pinasok nito ang kaniyang ari sa'kin? Baka tinatawanan niya ako habang umuungol. Wtf! Huwag kang mag overthink lyka.

Umupo na lang muna ako sa kama at pilit na kinokontrol ang pagsakit ng gitna ko.

Nakita ko naman s'yang umalis ng hindi nag-papaalam. Kaya bumuntong-hininga na lang din ako.

Hindi pa naman ako nakakain kagabi kaya sobrang masakit na tiyan ko. Tumayo muli ako at pilit paring naglakad hanggang sa maabot ko ang kusina at naghanap ng makakain.

“Maswerte nga naman no!” bulong ko ng makita ang fried chicken.

“Does it hurt?” biglang tanong sa likod kaya nabitawan ko ang fried chicken.

“Bakit ba bigla-bigla ka nalang sumusulpot ha? Muntik na'kong mahimatay sa‘yo.” taray na wika ko at pinulot ang nahulog na ulam.

“I said, does it hurt?” sigaw nito.

“Iyong alin ba?”

Napatingin ako ng tumuon ang pansin niya sa private ko. Bastos ito ah.

“Hoy! Bakit ka nakatingin sa ibaba? May balak kana naman ba?”

“Why would I do that kong natira na kita?” seryosong sambit nito at naghakbang palapit sa'kin.

“Gusto mo maulit?”

“H-hindi!” saad ko at dali-daling pumasok ng kwarto.

—

Pilit akong tumayo papuntang banyo, kailangan kong maligo. Napakabaho ko na talaga.

Ng makapasok ako ay hinubad ko lahat ng aking saplot bago binuksan ang shower at naligo na ng tuluyan.

5 days later kidding, 5 minutes na natapos na'ko. Sinuot ko iyong panjama at t-shirt na kulay black, paika-ika akong nagtungo sa kusina upang magluto baka uuwi si Levi rito na waala pang pagkain.

I'm done na nilagay ko lahat iyon sa mesa at nauna ng kumain. Ayaw ni Levi na kasalo ako sa hapag-kainan, nabubuwesit daw s'ya sa mukha kong napaka ganda.

Nabulunan ako bigla ng malakas na bumukas ang pinto sa sala, napatayo ako at dali-daling lumabas para tignan kong sino.

“L-levi.” yuko kong panalita.

“Timplahan mo'ko ng kape, bilisan mo.” utos nito.

Kaagad akong nagtimpla para sa kaniya. Ano kaya nangyari don? Parang galit.

“Ito na!” turan ko at nilagay sa mesa.

Napangiwi ako ng lumandas ang mga mata namin. Nakita ko roon ang hindi mapintang galit nito. May kaalitan ba s'ya?

“Thank yo--” napigilan niya ang pagsalita ng bigla akong sumuka na nagpagulat sa kaniya.

Tumakbo ako papunta sa lababo at doon nilabas lahat, nahihilo narin ako at wala ng gana pang kumain. Napakapit tuloy ako sa aking tiyan na ngayon ay sumasakit.

Napansin kong nakatayo si Levi sa aking harapan at napabuntong-hininga na lamang.

“Hindi mo ba ako tutulungan?” tanong ko.

Bigla niya akong binuhat at pinasok sa kwarto. Pinahiga niya ako sa kama at nilagyan ng kumot.

“Matulog kana!” aniya at lumabas.

Pinikit ko ang aking mga mata at iniisip na baka buntis ako? Hindi sana, ayoko! Mag-aaral pa ako.

— FAST FORWARD —

Nagising ako dahil sa may gumising sa'kin at pagkamulat ko ay nakita kong si Levi pala.

“Bakit?”

“Maligo kana at pupunta tayo sa hospital upang ipacheck up ka.” aniya kaya napatango ako.

Pumasok ako ng banyo at niisang hinubad ang mga damit bago naligo ng tuluyan. Matapos iyon ay sumuot ako ng t-shirt at jogger bago lumabas patungong kusina.

“Eat this.” ikli nitong sabi at iniabot sa'kin ang mga niluto nitong puro gulay.

Wtf? Baka tataba ako nito. Kailangan paba iyon?

“Bakit puro gulay? Wala nabang iba diyan?” inis ko.

Malamig s'yang napatitig sa'kin at nilagay sa mesa ang pagkain, “Napaka arte mo. Kainin mo na iyan or else ikaw ang kakainin ko.” seryosong sambit nito at unti-unting lumapit sa'kin.

Napaatras ako hanggang sa makorner sa may pader. Hindi ako makagalaw ng magtama muli ang landas ng aming mga mata.

“Kakain ka o kakainin kita?”

“S-sabi ko nga k-kakain ako.” saad ko at tumakbo papuntang kusina.

2 minutes ng naubos ko iyon ay lumabas ako sa condo. Alam ko kasing nauna nasa kotse si Levi at ako lang iyong hinihintay non.

“Levi!” sigaw ko at napakaway sa kaniya bago tumungo sa direks'yon nito.

“Pumasok kana at magseatbelt.” wika nito at pumasok sa kotse.

Hindi na'ko nagsalita pa at nag-umpisa itong magdrive patungong hospital.

—

“So, I have a good news sa inyong dalawa.” ngiting sabi ni doktora.

“Ah, ano po iyon?”

“Mrs and Mr. Crenson, ang good news po ay magkaka-anak na kayo, so congrats.” sayang sabi nito na nagpagulat sa'kin.

Nakita ko naman si Levi na walang emosyong nakatingin sa'kin.

“Ah, doc puwede ko po ba malaman kong ilang days or weeks akong buntis?”

“Actually 3 days palang s'ya. So mas mabuting umaga kayo nagpa konsulta para aware naman diba? Baka kasi madagdagan ulit.” aniya.

“At saka dapat maaga kang matulog, take a jogging for 3 times a day and mag gym narin para maging healthy ang pangangatawan mo and of course hindi mawawala iyong pagkain ng gulay, prutas and uminom ng vitamins c.” litanya nito.

“Opo doc, salamat sa advice. Babalik kami sa susunod rito.” usal ko at nakipag shake hands sa kaniya bago lumabas ng hospital.

“Tatlong araw pala akong buntis, akala ko mga 1 week ganun. Uhm btw, masaya kaba kasi maging tatay kana?”

Tumingin ito sa'kin, “Oo.” walang gana niyang sabi at naunang sumakay ng kotse.