Chapter 18: Family Dinner

798 Words
Shanaiah     I am now in front of our mansion. Subrang lakas ng kabog sa aking dib-dib.     *Enhale* Exhale*     'I'm already here...'     Itinigil ko ang aking sasakyan sa mismong tapat ng gate. I open my car window para makita ako ng guard. Si kuya Lao parin pala ang guard dito.     "Kuya Lao, kamusta na po?"     "M-Ms. Shanaiah? Kayo na po iyon?" Nanlalaki ang mga mata niya habang naka tingin sa akin.     "Ako nga po."     "Nako ho, ang tagal niyong nawala." Dali-daling pinagbuksan ako ng gate ni kuya Lao bago siya sumaludo.     Nginitian at tinanguan ko na lang siya bago nag drive papasok.     'Here is it!'     Bago pa man ako makababa ng aking sasakyan ay nakita ko na si kuya Shun at kuya Shin. They are standing in front of the door with a wide smile in their lips. Halatang inaasahan nilang pupunta talaga ako. Well, they know me. Pag sinabi kong pupunta ako ay pupunta talaga ako.     Huminga muna ako ng malalim bago ako lumabas ng aking sasakyan.     Sinalubong  nila ako ng isang mahigpit na yakap.     "Welcome back our princess." Silang dalawa.     "Kuya..."     "Common, mom and dad is waiting inside." Kuya Shun.     I bite my lower lips. I'm nervous.     "Hey! Princess don't be nervous." Naka ngiting pinat aki ni kuya Shin sa ulo.     Napa ngiti na lang ako. My brothers, they never change.     Pag pasok namin sa loob. Sinalubong kami ni mom and dad.     Hindi ako makapag salita when mom hug me tight.     "I miss you my baby girl..."     Kusang tomulo ang aking mga luha.     'Mom...'     Nang humiwalay si mom sa akin ng yakap, she is smiling at me. I can see a motherly love, care and longing in her eyes. Including happiness.     Then dad hug me tight too and kiss me in my head.     "My baby princess. Finally, you're back home."     "Welcome home princess!.." Mom, and my two brother.     "D-Daddy..." Napa sinhot ako dahil sa pag pipigil ko sa aking sarili na umiyak.     "Shash!.. Don't cry. I understand you, we understand you."     Imbis na tumahan ako dahil sa pang aalo sa'kin ni dad ay mas naiyak pa ako. See? I'm daddy's girl yah know.     "Pfftt!!..."     I heard my brothers controlling their self not to laugh.     "Nako, tama na yang drama. Dinner is ready." Si mommy.     Pinahid ko muna ang aking mga luha, then I smile at them. Finally, I'm home...     Ngayon ko lang na realize how I miss them. How much I'm longing to be with them. The family that I grow with. I feel relief now, much happy. •••••••••••• Flint     I've been here for almost 2 hours. But there's ni Shanaiah's coming.     'Patience Flint. Patience...'     I am about to stand when my phone's ring. It's Annika.     'Why do I have a bad feeling to this call?'     "Hello, Annika. Where's Shanaiah?"     ("Eh, kasi Flint. Hindi siya makaka punta diyan.")     'What did she mean?'     ("What do you mean?")     I feel s**t! And disappointed.     ("Hindi siya umowe dito. May family dinner sila. Saka lowbat daw siya. Kaya pala hindi ko siya ma-contact kanina.") Mahabang paliwanag niya.     Napa buntong hininga na lang ako. I can't blame her. She didn't know na siya dapat ang ka dinner date ko ngayon.     'Palpak nanaman!'     ("Hey! Are you still there? Don't worry, may other time pa naman.")     Alam kong pinapagaan lang ni Annika ang loob ko.     "Yeah, you're right."     ("You should tell her next time para aware siya.")     Annika is right. I should inform her next time.     "Ok, thanks."     ("Ni problem. Sige at tumatawag si Jared.")     Kaya pala hindi siya nag rereply. Lowbat ang cellphone niya.     Muli kung iginala ang tingin sa kabooan ng dinner venue dapat namin. Everything is perfect, except the fact that she is not here.     Napa ngiti na lang ako ng mapait saka muling bomuntong hininga. Isa lang ang masasabi ko. Ang malas ko. ••••••••• Shanaiah     Wow! Halatang pinaghandaan nila ang family dinner namin. Lahat ng favorite ko ang naka hain.     Pinaghila ako ng upuan ni kuya Shin.     "Thanks."     "Let's eat." Si dad after naming mag pray.     "So, how's life princess?" Si mom.     Uminom muna ako ng tubig.     "Ok lang po mom."     "Kailan mo pamamahalaan ang isa sa mga business natin?" Tanong ni dad, dahilan para mapatingin ako sa kanya.     My brothers is the one whom managing our other business. The Empire hotel, which is si kuya Shun ang nag ma-manage. Take note, more than 70 branch po ang empire hotel. Inside and outside the country. We have our resorts  and restaurants na si kuya Shin naman ang nag ma-manage.     "Hmm... Pag iisipan ko muna dad."     "Kaya nga naman dad. Kababalik lang ni bunso. So, much better kung hayaan muna natin siya." Kuya Shun.     I smile at him as a sign of thank you na sinuklian din niya ng ngiti.     Our family dinner flow smoothly. They never open a topic business and about the reason why I left home. We eat while chatting random things like  a normal family. Hanggang matapos kaming mag dinner ay hindi parin maalis ang mga ngiti sa labi.     Nag kwentuhan pa kami sa sala hanggang sa mag paalam na sila mom and dad na matutulog na daw sila. Past ten na rin kasi ng gabi.     "Good night princess." Si mom and dad.     "Good night mom, good night dad." Then I kiss them both in chick.     'Mom, dad, I'm so happy to have you... Thank you.'  Piping pag papasalamat ko sa aking isipan. •••••••••••••To be continue...
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD