Chapter 19: Confused?
844 Words
Shanaiah
Kasalokuyan kaming nasa sala kasama ko ang dalawa kung kuya dahil nauna ng natulog sila mom and dad. Yah know, oldest.. Hehe shash..! Lang kayo baka marinig nila. Lagot ako.
Dito ako matutulog ngayong gabi. Saka naka pag paalam naman na ako kay Annika. Naki tawag ako sa cellphone ni brother. But I feel like something happened dahil sa klase ng tuno ni Annika habang kausap ko siya. Kaya tatanungin ko na lang siya pag uwe ko.
"Until now, I still can't believe princess." Si kuya Shun na namimili ng papaniorin namin.
"Oo nga Shan. How did you do that?" Curious na tanong ni kuya Shin bago dumakot ng popcorn.
"I don't know either." Kibit balikat ko.
"How about Flint." Seryosong tanong ni kuya Flint after niyang masalang yung CD saka tumabi sa akin.
"Ha?" Napa tingin ako sa kanya. "What do you mean? Flint is my boss and I'm his secretary." Baliwala kung sagot habang naka tingin sa T.V
"He's into you." Kuya Shun.
'He's into me?'
"The way he look at you, it's far different on how he look at other girls." Si kuya Shin naman this time.
"Pfftt!!.. Seriously? Si Flint mag seseryoso at magkaka gusto sa akin? Impossible... Nasagi ko lang ego niya. After all, I know his game. We're both player." Pilit kung kumbinsi hindi lang para sa sinabi ng mga kapatid ko. The matter of fact is maging ako ay may question mark na rin.
"Lalaki rin kami Shan. We know when a guy have a hidden feeling or desire to one lady." Kuya Shun.
"Whatever kuya... A player will always a player. Except me."
"Sabi mo eh." Kibit balikat ni kuya Shin.
Hindi na lang ako muling nag salita. Itinuon ko na lang ang attention ko sa pinapanood namin. Gayon din sila kuya.
•••••
Kanina pa ako dumating dito sa opisina pero malapit na ang lunch break ay wala parin si Flint. I don't understand myself. Bakit pakiramdam ko may nagawa akong kasalanan?
'Damn! this feeling.'
I remember my phone. Mula pa kagabi ay hindi ko pa iyon ino-open. Nawala kasi sa isip ko.
Napa angat ako ng mukha ng bumukas ang pinto. It's him, pero bakit parang may mali?
"Good morning sir." My usual routine every time na dumarating siya.
To my surprise, He didn't response at di man lang niya ako tinapunan ng tingin.
Napa kunot noo ako.
"Problema non?"
I feel something weird, I'm desapointed?
'But why?'
Binaliwala ko na lang ang kung anomang ka abnormalang nangyayari sa'kin. Sa halip ay itinoon ko na lang ang boo kung atinsiyon sa trabaho ko.
Every 5 minutes ay napapa sulyap ako sa pintoan ng office ni Flint. Why do I have this feeling like I need to talk to him?
'Aish!..'
Napa sandal ako sa aking swivel chair dahil sa di ako mapakali.
'May problema ba siya?'
Tatayo na sana ako para mag lunch na bumukas ang private office ni Flint.
I don't look at him. Instead I pretend that I'm looking for something in my bag. Then I stand an about to go out but I feel him beside me.
Pakipamdam ko ay nagtaasan ang mga balahibo ko sa katawan ng maramdaman ko ang mga braso niyang pomulupot sa aking beywang. He is hugging me from the back. Ramdam ko rin ang mainit niyang hininga sa aking lieg.
"I'm sorry My Queen." bulong niya sa aking teynga.
"Huh?" what is he talking about?
I am about to remove his arm in my waste ng mas hinigpitan niya ang pagka ka yakap sa akin.
"Flint, let me go."
"No I'll never let you go My Queen."
"Aish!.. Ano bang nangyayari sayo?"
"I'm sorry kung di kita pinansin kanina. Nagtatampo lang ako. But I remember wala nga pala akong karapatan."
"Huh?" I don't underatand him. Ano bang pinagsasabi niya? "What are you talking about?" Gesh! I have no clue.
Hindi ko maipaliwanag itong nararamdaman ko ngayon habang yakap niya ako. There's a part of me na parang natutuwa ako and the other part naman ay sinasabing pinapaikot lang niya ako.
"I'm sorry..."
The heck! Sorry? Ano ba ang ihinihingi niya ng sorry?
"Sorry ka ng sorry. Ano ba ang ihinihingi mo ng sorry?" To my surprise, bakit wala man lang akong maramdamang inis sa kanya?
"Kasi... Sh*t! Paano ko ba ito sasabihin?" Pabulong niyang tanong sa sarili.
Gusto kong matawa pero pinigil ko ang aking sarili. To bad I can't see his expression.
"Ano nga!?" I sound na parang naiinip at naiirita but I admit, ganito pala yung pakiramdam ng i-back hug ng isang Zymour Flint Sandoval. Tsk! What the if!
"Wala ka namang kasalanan. Kasi hindi mo naman talaga yun alam." Wika niya bago ako pinihit paharap sa kanya.
The last thing I know is he kiss me gently in my lips before leaving.
Naiwan akong naka tulala habang prina-process ang nangyari.
Again, he kiss me in my lips without my consent. Sa di ko malamang dahilan, I blush because of him. Siya lang ang nakaka gawa sa akin ng ganito. He is confusing me, specially my belief and feelings.
'Flint! You're a jerk! What are you did you do to me?'
Namalayan ko na lang na napangiti na pala ako. I'm hopping na huwag sana akong mahulog sa kanya. Kasi pag nangyari yun. Ako din ang kawawa. I know, this is just a game for him. A challenge...
I feel a bit of ache in my heart because of that thought. Love is really complicated.
••••••••••To be continue...
- Writer
