Eflin'den...
Ellerim titriyor sinirden.
“Millete oyuncak ayının içinden hediyeler, yüzükler çıkar…Bana ayının ta kendisi çıktı!”
Elimi saçlarımdan geçirdim sertçe.
“Bir de halinden memnundun diyor hayvan herif !”
Yatağın kenarına çöktüm.
“Allah’ım… yaşadıklarım kabus olsun… nolur uyandığımda bitsin…”
Gözlerimi kapattım ama gitmedi.
“İlk defa bir görevin bitmesini istiyorum… bu hayvanla aynı evde yaşanmıyor.”
Dişlerimi sıktım.
“Ama suç bende… ışığa tutulmuş tavşan gibi kalırsam tabii o da memnundun diyecek…”
Yutkundum.
“Peki ya… içimde hissettiklerim?”
Elimi kalbime koydum.
“Ben… onu durdurmak istemedim.”
Tamam Eflin düşünme şimdi bunları. Gözlerimi sildim.
Derin bir nefes aldım ve ayağa kalktım.
Ben bilirim yapacağımı.Bu zamana kadar o sakin, sessiz Eflin’i mumla arayacak
