Eflin'den...
Gece göreve gideceğim için bugün izinliydim. Sadece yemek yemek için odamdan çıktım. Bir ara dış kapının açılıp kapandığını duydum ama umursamadım. Akşama Cihan amcayla buluşacaktık; birbirini seven insanların hikayesini dinlemek beni mutlu ederdi hep.
Akşama yakın hazırlanıyordum ki kapı tekrar açıldı. Artık nereye gittiyse, yeni gelmişti anlaşılan. Hazırlanıp aşağıya indim; taksi gelmişti. Hiçbir şey söylemeden çıktım evden ve Cihan amcanın attığı konuma gittim.
Burası deniz kenarında küçük bir balıkçı restoranıydı. Bize özel kapatmışlardı; sadece Cihan amca, ben ve balıkları pişiren Kamil amca vardı.
“Balıklarımız geldiğinde yanına ne içersin, kara kızım?” dedi Cihan amca.
“Ayıp olmazsa…” dedim.
Sözümü daha bitirmeden Cihan amca gülümseyerek, “bunun yanına başka bir ş
