Chapter 2
901 Words
Pagkatapos ng klase, mabilis na iniligpit ni Thea ang kanyang mga gamit. Gusto niyang iwasan si Liam dahil pakiramdam niya ay sasabog ang brain cells niya sa sobrang kulit nito.
Pero habang naglalakad siya sa hallway ng Main Building, biglang lumiwanag ang paligid.
Sa dulo ng corridor, nakita niya si Lucas. Hawak nito ang kanyang violin case at may kausap na isa pang member ng Orchestra. Napaka-amo ng mukha ni Lucas habang tumatango-tango, tila isang anghel na bumaba sa lupa.
“This is it, Thea. Oplan Sumbong-pero-dapat-cute,” bulong niya sa sarili. Inayos niya ang pagkaka-clip ng kanyang yellow ribbon at naglakad nang may poise palapit sa binata.
"Lucas!" tawag niya sa mahinhin na boses.
Lumingon si Lucas at agad na ngumiti nang makita siya. "Oh, Thea. Katatapos lang ng klase niyo?"
"O-oo. Actually, galing ako sa class namin ni Liam," panimula ni Thea. Bahagya niyang idinikit ang folder sa kanyang dibdib at nagkunwaring malungkot ang mga mata. "Lucas... ang hirap pala talagang amuhin ng kapatid mo. Kinuha niya 'yung ballpen ko tapos dinrowingan pa 'yung notebook ko ng asong galit."
Natawa nang bahagya si Lucas, isang tunog na para sa pandinig ni Thea ay mas maganda pa sa kahit anong kanta sa radyo.
"Pasensya ka na kay Liam, Thea. Mula bata 'yun, mahilig na talagang mang-asar. Pero mabait 'yun, kailangan lang ng mahabang pasensya."
"Mabait? Parang mas kamukha niya 'yung storm signal number 3," biro ni Thea, sabay pacute na pout. "Kaya ko naman siya i-tutor, pero baka kailangan ko ng extra inspiration mula sa... Head of Peer Relations?"
Bahagyang lumapit si Lucas at tinapik ang ulo ni Thea—isang simpleng galaw na nagpatigil sa mundo ng dalaga. "Sige, ganito na lang. Kapag napa-submit mo si Liam ng first assignment niya nang maayos, ililibre kita ng coffee sa cafeteria.
My treat. Deal?"
DEAL! KAHIT ISANG TRUCK PA NA COFFEE! sigaw ng utak ni Thea.
"S-sige, Lucas. Kakayanin ko para sa organization... at sa kape," sagot ni Thea na halos matunaw sa titig ng binata.
"Good. Mauna na ako, may rehearsal pa kami. Thank you, Thea. You're a lifesaver," sabi ni Lucas bago kumaway at maglakad palayo.
Habang nakatingin si Thea sa likod ni Lucas na unti-unting lumalayo, hindi niya napansin na sa kabilang pillar ng hallway, nakasandal si Liam. Nakasuot pa rin ito ng kanyang leather jacket at nakapamulsa habang nakamasid sa kanila.
Nakita ni Liam ang lahat—ang pag-pout ni Thea, ang paghapos ni Lucas sa buhok nito, at ang kinang sa mga mata ng dalaga na para lamang sa kanyang kuya.
Naramdaman ni Liam ang isang kakaibang kirot sa dibdib na hindi niya maipaliwanag. Isang mapait na ngiti ang gumuhit sa labi niya.
"Ah, kaya pala matyaga ka sa akin... dahil kay Kuya," bulong ni Liam sa sarili. "Well, let's see kung hanggang saan ang pasensya mo, Miss Engineering. Hinding-hindi ko gagawing madali ang pagkuha mo sa kape na 'yan."
Hindi pa man tuluyang nakakaalis sa paningin ni Thea ang likod ni Lucas, biglang may bumunggo sa balikat niya—hindi malakas, pero sapat para mawala siya sa kanyang "daydreaming" state.
"Ang lagkit naman ng tingin niyan. Baka matunaw si Kuya, wala nang mag-viviolin sa school," boses ng isang lalaking puno ng sarkasmo.
Napa-igtad si Thea at hinarap ang kararating lang na si Liam. Nakataas ang isang kilay nito, at ang mga mata niya ay tila nangungutya.
"Liam! Kanina ka pa ba diyan?" tanong ni Thea habang inaayos ang kanyang uniporme. Pilit niyang ibinalik ang kanyang 'professional' na awra.
"Sapat lang para makitang nagpapa-cute ka kay Kuya," diretsong sagot ni Liam. Humakbang siya palapit kay Thea, dahilan para mapaatras ang dalaga hanggang sa sumandal ito sa pader ng hallway. "So, 'yun pala ang deal? Gagawin mo akong 'project' para lang ma-date mo si Lucas?"
"It’s not a date! It’s just coffee!" depensa ni Thea, bagaman nararamdaman niya ang pamumula ng kanyang mga pisngi. "At isa pa, trabaho ko 'to bilang tutor mo. Gusto ko lang na pumasa ka."
"Pumasa? O gusto mo lang maging 'favorite' ni Kuya?" Isang mapang-asar na ngiti ang sumilay sa labi ni Liam. Inilagay niya ang isang kamay sa pader, malapit sa ulo ni Thea, para hindi ito makatakas. "Listen, Miss Engineer. Huwag mo akong itulad kay Lucas.
Hindi ako nadadaan sa matatamis na ngiti o sa pagiging 'top of the class.' If you want me to cooperate, kailangan mong paghirapan."
"Ano bang gusto mo, Liam?" naiinis na tanong ni Thea. "I'm trying to be nice here."
"Gusto ko?" Tumingin si Liam sa mga mata ni Thea, at sa isang sandali, nawala ang mapanuksong tingin nito at napalitan ng isang seryosong titig na nagpakaba sa dalaga. "Gusto kong itigil mo ang pagpapa-cute sa harap ko. Masyadong distracting."
Bago pa makasagot si Thea, biglang kinuha ni Liam ang bag nito at isinabit sa sarili niyang balikat.
"Hey! Akin na 'yan!"
"Library. Now," utos ni Liam habang nagsisimulang maglakad palayo.
"Dahil kung hindi tayo magsisimula ngayon, baka abutin tayo ng gabi... at baka mas lalo lang kitang maasar."
Naiwan si Thea na nakatayo sa hallway, hingal na hingal sa inis pero hindi mapigilang mapaisip.
Bakit parang mas nakakapagod kausap si Liam kaysa mag-solve ng Calculus? At bakit sa kabila ng yabang nito, parang may kung anong "lungkot" sa mga mata nito nang mabanggit ang pangalan ni Lucas?
"Hoy, Malvar! Hintayin mo ako!" sigaw ni Thea habang hinahabol ang makulit na kapatid ng kanyang pinapangarap.
- Writer
