THE BILLIONAIRE'S BEAUTIFUL CHAOS

KAPITULO 4:MGA LUMANG TALA AT BAGONG PAG ASA

Ang lumang gusali ng mga dokumento ay nasa isang makitid na kalye sa Intramuros, malayo sa mga matataas na gusali ng Makati kung saan nakasanayan ni Cassandra na magtrabaho. Ang mga pader ay puno ng mga uod at mga bitak, at ang hangin ay may amoy ng luma na papel at kahoy.

“Tiyak na may mga kailangan nating impormasyon dito?” tanong ni Cassandra habang binubuksan ni Sebastian ang pintuan na may sira-sirang kandado.

“Sinabi sa akin ng aking ama noon na lahat ng mga luma pang titulo ng lupa ay inilalagay dito bago pa itayo ang mga modernong opisina ng mga kompanya,” sagot ni Sebastian habang siya’y pumasok sa madilim na silid. “Kailangan nating hanapin ang mga dokumento tungkol sa lupa sa Fort Bonifacio – baka may nakalimutan tayong detalye.”

Binuksan ni Sebastian ang ilaw, at nakita nila ang mga istante na puno ng mga karton at luma na folder. Parang isang museo ng mga papel ang loob ng silid, na hindi na naa-access ng mga tao sa mahabang panahon.

“Maghahanap tayo sa mga folder na nagsisimula sa letra ‘F’ para sa Fort Bonifacio,” sabi ni Cassandra habang kumuha ng isang upuan para maabot ang mga istanteng nasa itaas.

Mga isang oras silang naghahanap ng mga dokumento nang biglang may naramdaman si Cassandra na kakaiba sa ilalim ng isang malaking karton.

“Sebastian, tingnan mo ito!” sigaw ni Cassandra habang kukuha ng isang makapal na folder na natatakpan ng alikabok. “May nakasulat dito – ‘Lupa sa Fort Bonifacio: Mga Tala ng Pamana’”

Mabilis na lumapit si Sebastian at kasama nilang binuksan ang folder. Naglalaman ito ng mga luma pang papel, mga larawan, at mga titulo ng ari-arian na mas matanda pa kaysa sa kanilang inaakala.

“Tingnan mo ito,” sabi ni Sebastian habang tumuturo sa isang dokumento. “Ito ay mula pa noong dekada ‘70. Ang lupa ay orihinal na pag-aari ng isang pamilyang dela Paz – at binenta nila ito sa Blackwood Industries noong unang itinatayo pa lang ang kompanya ng aking lolo.”

“Pero bakit naman po nasa pangalan ng pamilya dela Cruz ngayon?” tanong ni Cassandra habang binabasa ang ibang mga papel.

Pagkatapos ay nakita nila ang isang lihim na kasunduan na nakatago sa ilalim ng mga dokumento. Binasa ito ni Sebastian nang tahimik, at makikita sa mukha niya ang galit at pagkabigla.

“Nakikita mo ba ito?” tanong ni Sebastian kay Cassandra. “Noong dekada ‘90, ang lolo ni Monica na si Mr. Ricardo dela Cruz ay nagsagawa ng pandaraya. Pinalitan niya ang mga dokumento at sinabing ang lupa ay pag-aari ng kanilang pamilya. Gumamit siya ng kanyang kapangyarihan para palitan ang mga tala sa tanggapan ng pag-aari ng lupa.”

“Pero bakit hindi po ito nalaman ng mga magulang ninyo?” tanong ni Cassandra.

“Dahil noong panahong iyon, namatay ang aking lolo at ang aking ama ay bago pa lang nagsisimula sa kompanya,” sagot ni Sebastian nang malungkot. “Hindi niya alam ang mga lihim na ito – at inakala niya na talagang nawala tayo sa karapatan sa lupa.”

Ngunit biglang may kumatok sa pintuan ng silid, na ikinagulat nila. Bago pa sila makapag-react, pumasok ang dalawang lalaking naka-itim na damit at may hawak na mga baril. Kasama nila si Monica dela Cruz.

“Magandang hapon, Sebastian,” sabi ni Monica nang may ngiting mapang-api. “Akala mo ba hindi kita mahahanap? Alam kong hihingi ka ng tulong sa mga lumang dokumentong ito. Kaya naman ako ay nagpasya na harapin ka na mismo.”

“Huwag kang makikialam, Monica,” sabi ni Sebastian nang mariin habang inilalagay niya si Cassandra sa likuran niya para protektahan. “Nalaman na namin ang totoo – paano ninyong pandarayan ang aming pamilya at kinuha ang lupa.”

Tumawa si Monica. “Pandaraya? Hindi iyon pandaraya – iyon ay pagkuha ng kung ano naman ay dapat sa amin. Ang pamilya dela Cruz ay mas karapat-dapat na pamahalaan ang lupa na iyon kaysa sa inyo. At kung kailangan kong gumamit ng puwersa para pigilan kayo, gagawin ko iyon.”

“Pero paano naman ang mga pamilyang umaasa sa proyekto?” tanong ni Cassandra nang may tapang, kahit na kinakabahan siya. “Hindi ba’t alam ninyong makakatulong ito sa kanila? Hindi ba’t may konsensya pa kayo?”

Tumingin si Monica kay Cassandra na parang binabalewala siya. “Hindi mo alam kung ano ang pinag-uusapan mo, bata. Ang negosyo ay negosyo – at hindi ka dapat makialam sa mga bagay na hindi naman para sa iyo.”

Bago pa makapagsalita si Sebastian, biglang pumasok ang isa pang tao sa silid – si Atty. Mendoza kasama ang ilang tauhan ng pulisya.

“Ms. dela Cruz, ikaw at ang mga kasama mo ay arestado na ngayon,” sabi ni Atty. Mendoza habang inilalabas ang kanyang sertipiko ng pag-aresto. “May ebidensya kami na nagpapakita na ikaw at ang iyong pamilya ay nagsagawa ng pandaraya at pagnanakaw ng ari-arian. Ang mga dokumentong hawak nina Sebastian at Cassandra ay sapat na patunay para sa inyong pagkakakulong.”

Nagulat si Monica at hindi makapaniwala sa nangyayari. “Paano mo nalaman ito, Atty. Mendoza? Akala ko ay ikaw ang nasa tabi namin.”

“Hindi ako nasa tabi ng mga taong nagsasagawa ng kasamaan,” sagot ni Atty. Mendoza. “Sinubukan kong sabihin kay Sebastian na itigil ang proyekto para protektahan siya, ngunit nang marinig ko ang totoo at nakita ko kung gaano ka importante ang proyekto para sa mga taong nangangailangan, napagpasyahan kong tumulong sa kanila.”

Inaresto ng mga pulisya si Monica at ang kanyang mga kasama. Bago pa sila makalayo, tumingin si Monica kay Sebastian.

“Hindi ito tapos, Sebastian,” sabi niya nang mariin. “Ang pamilya dela Cruz ay hindi basta-basta susuko. Babalik kami – at kukunin namin ang kung ano naman ay sa amin.”

Matapos umalis ang mga pulisya, tahimik na nanatili sina Sebastian, Cassandra, at Atty. Mendoza sa silid.

“Maraming salamat, Atty. Mendoza,” sabi ni Sebastian. “Hindi ko akalain na tutulong ka sa amin.”

“Kailangan nating ipakita sa mga tao na hindi lahat ng mga negosyante ay mapang-api,” sagot ni Atty. Mendoza. “At ang proyekto ninyo ay isang magandang halimbawa na pwede namang magtagumpay ang negosyo at makatulong pa sa iba.”

Pagkatapos ay tumingin si Atty. Mendoza kay Cassandra. “Ikaw naman, bata – hindi ko akalain na may ganitong tapang ka. Kailangan ng kompanya ng mga taong tulad mo – mga taong handang lumaban para sa kung ano ang tama.”

Matapos umalis si Atty. Mendoza, tumingin sina Sebastian at Cassandra sa isa't isa. Naramdaman nila na malaki ang kanilang tagumpay ngayong araw, ngunit alam rin nilang hindi pa ito tapos – marami pa silang mga hamon na kakaharapin.

“Malapit na tayong makamit ang ating pangarap, Cassandra,” sabi ni Sebastian habang hinawakan niya ang kamay ni Cassandra. “At alam kong hindi ko magagawa ito nang wala ka.”

Hindi makapagsalita si Cassandra dahil sa emosyon, kaya't tumango na lang siya at ngumiti. Alam niyang mahaba pa ang kanilang daan, ngunit handa na siyang harapin ang lahat ng kaguluhan kasama ang lalaking nagbago ng kanyang buhay.

“Tara na,” sabi ni Sebastian. “Kailangan nating bumalik sa opisina para ipagdiwang ito – at para simulan na natin ang paghahanda para sa board meeting sa Lunes. This time, handa na tayo.”

Habang sila ay lumalabas ng lumang gusali, naramdaman ni Cassandra na ang lahat ng mga gulo na kanyang naranasan mula nang makilala niya si Sebastian ay naging daan para makamit nila ang kanilang mga pangarap. At alam niya na kahit na may mga bagong kaguluhan pang darating, hindi na sila matatakot – dahil magkasama silang haharapin ang lahat.