THE BILLIONAIRE'S BEAUTIFUL CHAOS

KAPITULO 13:MGA BAGONG LARAWAN NG PAG ASA

Pagkatapos ng pagbabakasyon sa Bohol, nagpasya sina Sebastian at Cassandra na muling bisitahin ang Fort Bonifacio – ngunit ngayon ay may mas malaking plano sila para sa kompanya. Nagpasya silang buksan ang isang bagong departamento na tutulong sa mga komunidad na nasalanta ng mga kalamidad sa buong bansa.

“Isang taon na mula nang simulan natin ang lahat,” sabi ni Sebastian habang inilalabas niya ang isang malaking mapa mula sa kanyang mesa. “Narito ang mga lugar na dapat nating bigyan ng pansin – mula sa Luzon hanggang sa Mindanao.”

Tumingin si Cassandra sa mapa. Nakita niya ang mga lugar na dating nasalanta ng bagyo at lindol – mga bayan na nawalan ng tahanan at pag-asa. “Kailangan natin silang tulungan,” sabi niya. “Hindi lang para sa bahay kundi para sa kanilang kinabukasan.”

Isang umaga, dumating sila sa isang bayan sa Leyte na tinamaan ng malakas na bagyo. Maraming pamilya ang nagtitipon sa plaza, inaasahan ang kanilang pagdating. Si Aling Maria, isa sa mga unang nakilala nila doon, ay lumapit sa kanila habang hawak ang isang maliit na kahon ng mga larawan.

“Alalahanin n’yo po ito,” sabi niya habang binubuksan ang kahon. “Ito ang mga larawan ng aming pamilya mula noong kayo pa lang ay tumutulong sa amin. Nais naming ipakita sa inyo kung gaano karaming pagbabago ang naidulot ninyo sa aming buhay.”

Nakita nina Sebastian at Cassandra ang mga larawan ng mga batang nag-aaral, mga pamilyang nagtutulungan, at mga lugar na dati nang tahimik ngayon ay puno ng sigaw ng buhay.

“Tingnan mo, Cassandra,” sabi ni Sebastian habang hinahawakan niya ang kanyang kamay. “Ito ang mga bunga ng ating pagtutulungan – hindi lang mga bahay kundi mga tahanan ng pag-asa.”

Habang sila ay naglalakad pauwi ng bahay, nakita nila ang mga bata na naglalaro sa parke. Isang batang babae ang nagbigay sa kanila ng isang maliit na larawan – isang larawan ng kanilang pamilya na kasama ang mga bata sa komunidad.

“Para sa inyo po,” sabi ng bata. “Sana po ay maalala n’yo po kami habang kayo ay nagtatrabaho sa ibang bayan.”

Bumalik sila sa kanilang bahay sa Fort Bonifacio habang ang buwan ay lumilitaw sa kalangitan. Habang sila ay nakaupo sa labas ng kanilang bahay, nakita nila ang mga ilaw ng komunidad na kanilang itinayo.

“Alalahanin natin palagi,” sabi ni Sebastian kay Cassandra. “Ang lahat ng ito ay nagsimula sa isang aksidente – ngunit ito ang pinakamagandang kaguluhan na nangyari sa aming buhay.”

Tumango si Cassandra at hinawakan ang kanyang tiyan. “Malapit na tayong maging pamilya ng isa pang miyembro,” sabi niya nang may ngiti. “Isang bagong pag-asa na kasama natin sa bawat hakbang.”