NAPALINGON si Isobel, at parang biglang nanlamig ang dugo niya nang makita kung sino ang nakatayo ilang metro ang layo. Nakatitig si Leandro sa kanila—hindi galit, pero ramdam niya ang bigat ng damdamin nito.
“Leandro…” mahina niyang wika, halos hindi marinig ni Adrian.
Agad na tumayo si Adrian at ngumiti, parang walang alam sa tunay na sitwasyon.
“Ah, siya siguro ang professor na sinasabi mo, Isobel?” nakangiting tanong niya.
Bumaling siya kay Leandro at inabot ang kamay. “Hello po, I’m Adrian. Friend ni Isobel. Just came back from the States.”
Tahimik lang si Leandro, hindi tinanggap ang kamay agad. Saglit niya itong tinitigan—matangkad, well-dressed, at halatang may confidence na hindi madaling talunin. Sa huli’y tinanggap ni Leandro ang handshake, pero mahigpit.
“Professor Leandr
