MAINIT ang sikat ng araw nang araw na iyon, ngunit ramdam ni Isobel ang lamig na bumabalot sa kanya. Parang kahit anong init sa paligid, hindi nito matabunan ang lungkot at bigat na nasa dibdib niya. Dalawang araw na siyang halos hindi nagpapakita kay Leandro. Hindi siya umuuwi sa condo nila, at sa halip ay nanatili sa isang hotel na malapit lang sa campus. Kahit paulit-ulit siyang tinatawagan at tine-text ng lalaki, nanatiling tikom ang kanyang bibig at sarado ang kanyang puso.
Ayaw niya munang makita si Leandro. Ayaw niyang bumigay sa yakap at boses nito, baka isang titig lang muli ng mga mata ng lalaki ay bumigay na siya at makalimutan ang sakit na nakita niyang halik mula sa ibang babae. At iyon ang ayaw niyang mangyari: ang maging bulag sa katotohanan.
Kaya naman sa mga klase niya,
