İNCİ’DEN
İşte böyleydi hayat. Biraz zor biraz engebeli ama en çok da dikenliydi benim için. Her geçen gün doktorların ümidi azalsa da benim umudum tazeydi. Her uyuduğumda Devrim rüyama giriyor bana bakıp gülümsüyordu. İki ay boyunca o kapının önünde bekledim. Çocuklarıma yetmeye çalıştım. Acıyla yoğruldum. Acıyla nefes alıp verdim. Ben İnci Sayar iki ayda her gün her saat her saniye bir kez öldüm ve dirildim. Her dirilmede ruhumun acısı bedenimi sardı. Kaburgalarıma bile işledi.
Abim, Naz hatta korumalar bile halime o kadar üzülüyordu ki gözlerinden okunuyordu. Niko sırf bu durumdan ötürü günlerce o adamlara işkence etmiş hatta kerpeten denen ucuz mafya bozuntusunu bile bulmuştu. Zeynep’le olan bağını da Urfa’lı olmasından anlayıp çözmüştü. Hayatımızda şu an onlar yoktu.
Zeynep ise k
