İnci, heyecanla yanında Naz odadan çıkacağı zaman kapıyı açtığı an gördü Devrim’i ve onun çelik mavilerindeki yaşları.
“Devrim, hayatım sen n-“
“Naz, bize müsaade eder misin yengem?”
“Ederim abi. Bu arada tebrikler.”
Dudağının ucu kıvrılan adam “Eyvallah” dedi. Naz gittiğinde içeri doğru adımlayan adam kapıyı kapadı. İnci öylece bakıyordu. Adamın gözleri ise yüzüyle karnı arasında sürekli gidip geliyordu. Sonunda “Bu yaşımda hiç el açıp dua etmemişken bir vakit namaz kılmamışken bana şükür namazı kıldıracak şükretmemi sağlayan mükafatsınız biliyorsun değil mi?” dediğinde kadın yutkundu. Gözleri dolarken eli karnına gitti.
“Baba oluyorsun.”
Fısıltısı dudaklarında dökülür dökülmez ileri atılan adam sanki bunu yapmazsa ölecekmiş gibi hissetti. Elini karısının ensesine attığı an kend
