Büyüyünce yani yetişkin olunca yüzlerimize birden fazla maske geçiriyorduk. Sürekli gülmek, mutluymuş gibi davranmak yorucu. Çocuklar dışında kimse gerçekmiş gibi gelmiyordu. Keşke her şey çocukların hayallerinde ki gibi olsaydı. Pamuk şekerinden ağaçlar, meyve suyundan okyanuslar, tek boynuzlu atlar yada hayali arkadaşlar... Benim hayali arkadaşım hemen şöminenin yanında dikiliyordu. Ne zaman onu görsem üzerinde o beyaz büyük gecelik vardı. Kahverengi dalgalı saçları beline salınıyordu. Tombul ellerini benimkiler gibi karnının üzerinde birleştirmişti, pembe dudaklarını büzmüştü. Küskün küskün bakıyordu yüzüme. Şimdi oldukça sessizdi. Etrafımı saran çocuk kıkırdama sesleri dikkatimi dağıtmıştı. Bana merakla bakan birçok çift göz vardı.
Her biri anlattığım masalları merakla dinliyorlardı.
