So, the day comes when the art gallery of the university will be opened. I was really awkward and very conscious dahil nakasakay ako sa sasakyan ni Callen kasama pa sina Kyren at Jesiah at papunta na kami ngayon sa school. Hindi ako mapakali sa aking upuan. My hand was shaking a little bit, and hindi ko maintindihan kung bakit kinakabahan ako. I am confident with my painting, of course. Although I recreated one of my grandmother’s paintings, nilagyan ko ito ng sarili kong touch. It was full of my happiness dahil ito ang nararamdaman ko ngayon habang kasama ko silang tatlo. When I was painting that piece, sila ang iniisip ko. Kaya siguro ako kinakabahan dahil nag-aalala ako na baka hindi nila ito magustuhan. Hindi pa nila ako nakikita, at hindi ko alam kung magugustuhan nila ito kahit pa

