“Üç hafta sonra...
Bora, ve ben hastaneden taburcu edilmiş Vural, Sinem’le birlikte bizi eve götürmüştü. Arabadan inerken içimdeki heyecan, eve adım attığımda yerini yoğun bir duygu seline bırakmıştı. Yeniden Alçin, olarak bu eve dönüyordum. Her şey bambaşka görünüyordu ama aynı zamanda da çok tanıdıktı. Çocuklarım… Burnumda tütüyorlardı. Onları çok özlemiştim. Salondan oturma odasına geçtiğimizde Sıla, ve Pelin’in bebeklerimle ilgilendiğini görmüş. Sinem’in kolundan çıkarak çocuklarıma doğru yürümüştüm.
__ Benim tatlı kızım tatlı oğlum diye onları bolca öpüp kokularını ciğerlerime çekerken gözlerimden yaşlar süzülüyordu. Bora, gözlerinde duygu dolu bir ifadeyle yanıma yaklaşıp. Belimden kavramış omzuma küçük bir öpücük kondurmuştu, sonra Zeynep, ve Tamer’i, nazlamaya başlayınca. Bebekle
