โลกิมองฉันนิ่ง เขาโน้มตัวเข้ามาใกล้แล้วเอื้อมมือไปด้านหลังฉันจากนั้นก็ใช้ปลายนิ้วรูดยางมัดผมที่ฉันรวบเป็นหางม้าไว้ด้านหลังออก ผมยาวสีส้มพาสเทลแผ่กระจายลงกลางแผ่นหลังฉันพร้อมกับยางมัดผมสีดำที่มีลูกสตรอว์เบอร์รี่ห้อยอยู่ติดมือหนาเขาไป
“จะทำอะไรคะรุ่นพี่ เอาคืนมานะ!” ฉันไขว่คว้าทวงของรักของหวงคืน นั่นมันยางมัดผมที่ฉันรักมากเลยนะ ฉันสั่งทำเป็นพิเศษเพราะนอกจากมันจะมีลูกสตรอว์เบอร์รี่ลูกใหญ่ห้อยอยู่มันยังมีตัวอักษรย่อ CT ชื่อของฉันห้อยรวมอยู่ด้วยน่ะสิ เขามีสิทธิ์อะไรมาดึงไปแบบนี้เนี่ย!
แต่โลกิก็คือโลกิ เขาไม่ได้สนใจคำพูดฉันเลยสักนิด แถมยังใช้ยางมัดผมของฉันมัดผมตัวเองลวก ๆ ซึ่งโดยปกติแล้วโลกิเป็นผู้ชายที่ผมยาวพอสมควร แม้ไม่ได้ยาวมากแต่ก็ยาวถึงขนาดรวบมัดเป็นจุกครึ่งหัวได้ ซึ่งพอเขาทำแบบนั้นมันกลับส่งให้ลุคของเขาดูเท่อย่างไม่น่าให้อภัย และฉันจะไม่รู้สึกอะไรเลยถ้าเขาไม่ทิ้งคำพูดประโยคสุดท้ายเอาไว้
