CHAPTER 1
–Raquel POV–
Hi ako si Raquel nandito ako sa canteen ngayon kasama ang pinakamamahal kong kaibigan na si Irene na busy sa kaniyang cp kumain na lang ako
"Raquel, salamat pala kahapon" sabi niya na ikahinto ko sa pagkain
"Wlang anuman best, basta para sayo" sabi ko sa kaniya
**Flashback**
Nandito kami ngayon sa hagdanan papaakyat sa 2nd floor na saktong room ni Bryan ang una mong makita pag-akyat mo
"Guys online si Bryan oh, chatan ko kaya" biglaang sambit ni Irene
Lumapit kaming dalawa ni Gia, nag-chat siya kay Irene sabi niya *HI*
"Sabihin mo na lang kaya kina kuya pio, raf,marc na gusto mong makapagpicture kay kuya Bryan" sambat ni Gia
"Speaking of picture, palagi mo na lang sinasabi na magpic kayong dalawa pero ano?! Wlang nangyari" pagmamaldita ko
"Eh kasi". Tumunog cp niya." Ayan oh nagreply na"
"Bahala ka nga, tara Raquel sabihin natin kay kuya Bryan" paakyat na sana kami ng itaas ng pigilan kami ni Irene
"Huwag!! Pumayag na siya oh" sabi niya
May biglang huminto sa taas ng hagdan
"Kuya Paul at Raffy–" sabi ko
"Bryan!! Andito sila!!" Biglaang sabi ni Raffy
"Raffy!!!"
Napatingin kaming lahat kay Bryan na pababa sa hagdan
"Oh! Irene!"nakangiting sabi ni Bryan
Magbabarkada na talaga sina Bryan, Piolo, Raffy, Marc. Napaclose nalang kami sa kanila dahil kay Irene ang fc kasi.
Nandito na pala kami sa tapat ng bakanteng room. Nandito lang kami ni Gia sa labas. Tiningna ko sila pinipicturan ni Raffy sina Bryan at Irene, si Piolo naman ay nasa likod ni Raffy na tawang-tawa, tiningnan ko si Gia na parang baliw sa kakikilig.
At ako naman ay ipinakita ko na lang na masaya ako sa kanila, 'yun pala ay hindi sobrang sakit
**End of flashback**
Ngumiti si Irene sa'kin, ngumiti din ako sa kaniya
Inubos ko na lang ang pagkaing natitira at ininom ang tubig
Kinuha ko na lang ang cp ko sa bulsa at pagka open ko palang sa sss ay nakita ko kaagad ang pinost ni Irene
"Irene pinost mo na pala 'yung picture niyo kahapon, tingnan mo andaming bashers "pagpapakita ko sa kaniya
"Alam ko na yan huwag mong pansinin" sabi ni Irene na wlang emosyon sa mukha nito
**KRING**
**SA CLASSROOM NAMIN**
Nagdidisscuss itong titser namin sa English, hindi ako nakikinig dahil hindi ko gusto ang english, hindi man sa pagmamayabang matalino ako pero minsan lang ako nakikinig sa English
Nakatuon ang atensyon ko sa ibang estudyante na nataranta, parang may ibang nangyari. Maya maya'y may huminto sa aming pintuan hingal na hingal ito
"Excuse me ma'am" ani nung lalaki
Nabaling ang atensyon naming lahat
"Ang isang estudyante niyo po biglaang nahimatay" dagdag niya na ikinagulat naming lahat
"Ano! Asan sya!" ani ma'am English
"Sundan niyo po ako"
Sumunod ako sa kanila pero pinigilan ako ni ma'am
"Diyan ka lang."
Tumingin siya sa mga kaklase ko.
"Students! Don't go out".
Tumingin ulit siya sa akin." Dito ka lang, huwag mong hayaang may makalabas sa inyo"
Tumango na lang ako at nakatingin lang ako kina ma'am na nagmamadaling umalis papuntang clinic
Wla din akong ibang nagawa dahil responsibilidad ko din na bantayan ang mga kaklase ko.
Bumalik na ulit ako sa upuan ko at nakatingin sa labas
'Ano kayang nangyari sayo Irene' pagtataka ko
******************