MULI MONG ANGKININ

CHAPTER 6

CHAPTER 6

Someone's POV

I'm on my way to my newly built company for someone, when unknown number call.

I sigh before canceling the call. There's so many unknown number calling, and yet still she didn't even call at least once.

Muli ay nag ring ito. Ilang taon na rin ang lumipas hanggang ngayon ay hinihintay ko pa rin ang iyong tawag.

I answered the phone call and was about to say hello when a girl on the other line yelled.

“Why you didn't pick up the phone on the first ring? You said if I call wala pang ilang segundo ay sasagutin mo na agad. You b1tch! Lier! ” Sa mga linya niyang iyon ay malakas kong naipreno ang mina-maneho kong kotse.

“It's you! Have you changed your mind?” I ask.

“Take a guess. Id1ot I call right so it means after a years it now a yes. Are you still in and willing to help me?” Narinig ata ni bathala ang kaisa isang hiling ko para sa kaibigan kong yumao na.

“Yes! Meet me at Xiabao Resto at 4pm. Aasikasohin ko lang ang regalo ko para sa'yo. ” And I will give and do everything for her para lang mag tagumpay kami.

“A gift? Ang laki agad ng tiwala mo saakin para bigyan mo agad ng regalo.” She replied.

“Maliit pa ito kumpara sa pag-asang binigay mo saakin. Thank you. ” Napaka laking tulong niya na para bang siya ang bubunot ng tinik na bumara sa aking lalamunan.

“Huh? Anong sabi mo? ”

“Gotta go girl mamaya pag usapan natin ang lahat. Remember that I'll do everything for you baby girl. ” Ani ko sakanya na hindi na muling nakapag salita pa.

Binaba ko na ang tawag at nag madaling pumunta sa bagong company.

“Does it looks great?” Ngumiti ako sa engineer ko bago mag salita.

“Yes! This is the exact design she made and want.” I replied. Then, he tap my shoulder.

“You are indeed a good friend of her. Nasisiguro kong masaya siya kung nasaan man sya sa kalawakan ngayon. ”

“Ashro we didn't know kung nasa kalawakan nga ba o nasa kawalan lang siya.” Hindi pa rin mawala wala ang bakas ni Yvette kahit na matagal na siyang wala.

“Hindi ka pa rin nawawalan ng pag-asa samantalang si Tito Fabio ay para bang tuluyan ng bumigay. ”

“Hindi siya bumigay Ash. Napipilitan lang siya. Hindi ba't nag madali agad siyang lumipad pabalik ng bansa ng malaman niyang may nag bago sa mansion ng anak niya? Nais niyang alamin kung sino ang nakaka alam ng pin code, maliban kay Deious at sakanya.” Nasisigurado kong naframe up lang si Tito matapos silang tambangan.

Kumikilos na naman sila ng muling gumalaw ang baso.

“I think Deious will take a move too.” Ash said while looking at something.

Well Deious is here.

“Who's the owner of this company? Who dare them to make same design as my wife plans.” Galit niyang asik.

“We didn't know Deious. Nandito rin kami kasi gulat kami rito.” I lied.

“I wanna cut their breath!” Your wife planned this building pero hindi mo man lang nga nagawa.

“Kalma lang Deious.”

“I'll buy this building thrice the price they spend on making this. Aalamin ko kung sino man ang may ari nito kahit hindi pa nagsisimula itong gumalaw.” Asik niya kaya't nasampal ko siya ng wala sa oras.

“Even you are Yvette husband wala kang karapatan bilhin ito. You know why Deious? Dahil hindi mo ito deserve even Yvette? Hindi mo s'ya deserve Deious, isa kang walang kwenta.” Hindi ko na napigilan pa ang mga inis ko kay Deious.

S'ya ang dahilan bakit matagal bago ko naipatayo ang building na ito.

“Really? Asawa niya ako.” Sabat niya.

“Asawa ka lang pero wala kang nagawa para sakanya. Deious ikaw ang dahilan bakit wala na ngayon si Yvette at hanggang ngayon wala ka pang nagagawa para sakanya.”

Sumbat ko sakanya. Hindi ko hahayaan na masira muli ang pinaghirapan ko para kay Yvette.

“Tama na h'wag naman kayong mag away dito.”

“No Ash punong puno na ako kay Deious. Kung hindi dahil sakanya kasama pa sana natin si Yvette. And now what? Mag papakasal ka sa iba Deious! at talaga ide-deklara na patày na si Yvette, kahit wala namang ebedensya na nag papatunay non. Para lang mapakasalan mo ang babaeng iyon. How could you Deious?! Napaka walang silbi mo talaga.”

I spend my whole life protecting my Yvette when she's still here. And now spending my life again finding her, doing everything to take her revenge.

“Right, I choose my life instead of saving her. Ginugol ko ang maraming taon para sa sarili ko, para makamit ang gusto ko kaysa hanapin siya. Oo napaka inutíl ko. Masaya ka nang marinig yan? ” Pinipigilan niya ang galit at ang kanyang mga luha. This is Deious my childhood best friend husband.

Si Deious na walang ibang ginawa kundi ilagay sa kapahamakan ang buhay ng kaibigan ko hanggang sa mawala ng tuluyan si Yvette.

Now tell me, how can I forgive him?

“Bakit ka mag papakasal sa iba Deious? Did you stop loving Yvette? Kailan pa? ” He step backward and was about to walk away when I ask this one.

“I never stop loving Yvette. Only Yvette can own my heart. ” He replied.

“Then why Deious? Bakit hindi mo magawang umatras sa kasal? ”

“Because Yvette is alive. Hawak nila si Yvette at kung hindi ko pakakasalan si Kiera pap@tayin nila si Yvette. ” He lastly said that makes my knees weak.

Paanong nangyare 'yon? All this time hawak lang ng kalaban si Yvette?

“Send me the fcking proof that she's alive. Maybe I could forgive you.” Cause I don't believe that she's still living. I know how genius Yvette is. She would love to choose to k1ll herself, than to live in h3ll on the bandits hands.

Pero— paano kung nakaya niyang mag tiis at naka kulong lang talaga siya don?

“You're thinking too much, I know even Yvette is alive or not— she will still choose Deious. ” Tanggap ko naman.

“I only want to know if it's true. And how can she still choose Deious if Deious is about to marry Kiera? ” Paano nga ba?

“Just let the time past. For now asikasohin mo muna ang company na ito, wala pang official owner sino ba gagawin mong CEO nito? ”

“Someone who will help me to take revenge. You don't have to know it Ashro. ” Tumango siya at ngumiti...

This is for her, I know she would be so proud of me. Nangako akong hahanapin ko s'ya pero hanggang ngayon napaka labo pa rin.