Alanganin kong idinikit ang cold compress bag sa kamay ni Hero. Kitang kita ang kulay ubeng pasa rito na nakuha niya sa pakikipagtalo kay Eich. Inilayo niya ang kamay niya pero hinawakan ko ulit ‘yon para magamot ng maayos. Hindi niya ako tinitignan. Pagkatapos ng nangyari sa rooftop ay hindi rin niya ako kinakausap. Sapilitan pa nga ang paghila ko sa kanya dito sa unit ko. Nararamdaman ko ang galit niya sa akin pero binalewala ko na lang ‘yon. Gusto kong gamutin ang mga pasa niya kahit na ano’ng mangyari.
“Sorry...” hinging paumanhin ko sa kanya. Hindi ko din alam kung bakit ako humihingi ng tawad pero pakiramdam ko kasalanan ko ang lahat.
Naisip ko si Eich at ang mukha niya bago ko hilain si Hero paalis ng rooftop. May mga natamong pasa din ang mukha niya. May sugat ang gilid ng kanya
