Halos hindi magkandaugaga si Auntie Tonette sa paghahanap sa medecine kit. Patuloy ang pagdurugo ng sugat ko kaya buong pwersang pinunit ni Nikolai ang sleeve ng suot niya at iyon ang itinali sa paa kong nadaplisan ng bala, na hanggang ngayon ay dumurugo pa.
“May bala pa ba iyan?” galit na sigaw ni auntie sabay patong ng puting tuwalya sa balikat ko. Inayos ko iyon at iniyakap ko sa aking sarili. Giniginaw na ako.
“Daplis lang naman ito, auntie. You don’t have to worry.”
“Naririnig mo ba iyang sinasabi mo, Margarita? Natamaan ka ng bala,” giit niya.
Napairap ako sa kawalan. “Nadaplisan lang po.”
“We are not anymore safe here,” ani Nikolai saka tumayo mula sa paanan ko.
“Nadaplisan o tinamaan, parehas lang iyon. Nabibigyan na tayo ng warning na kailangan nating mag ingat.”
“Kahit saa
