Tuğçe'den anlatım...
Korku;
Odama sinen kan kokusundan midem allak bullak olmuştu. Ciğerlerimin ağrısı ile yüzüm buruşurken karşımdaki kadının nefret dolu gözlerine baktım.
Üzerime doğrulttuğu silah ve titreyen elleri ile durumunun hiç iyi olmadığı belliydi.
Elim hala daha kapı kulpundayken "şştt sakın aklından bile geçirme sürtük. Bana doğru adım at, arkanı dön ve yere çömel".
Emirleri sinirlerimi ayağa kaldırsa da tekrardan vurulmak istemiyordum. Vurulmak bir şey değildi. Ondan sonraki tedavi süreci iğrenç ötesi.
Sıkkın bir soluk alıp "öldüreceksen vur, aksini yaşatırsan ben gebertirim seni" dedim. Feyza "merak etme ölmek için yalvaracak çok zamanın olacak" dedi.
Başıma yaslanan namlunun soğukluğunu hissetmiştim. Kollarım aniden geri çekilmiş ve bağlanmıştı.
Anlaşılan ona yardım
