Derya
Yaşamayı çok seven biriydim ben. Çoğu insan gibi hayatı sever, tüm zorluklarına rağmen ona tutunmak isterdim. “Neden hemşire oldun?” diye soranlara ise her zaman dürüstçe cevap verirdim: Sınav sonucu puanlarım doktor olmaya yetmediği için… Evet, gerçek buydu. Yalan söylemeyi beceremediğimden değil, sevmediğimden konuşurdum böyle. İstesem gayet güzel yalan da söylerdim ama ben doğrucu Davut olmayı seçmiştim.
Mesleğimi gerçekten seviyordum. Çocukluğumdan beri hastane koridorlarında beyaz önlükleriyle yürüyen kadın ve erkek sağlık personeline karşı bir hayranlığım vardı. Onları izlerken “Bir gün ben de onlar gibi olacağım” diye hayal kurardım. Şimdi ise o hayalin içindeydim. Ameliyat hemşiresi olarak başladığım kariyerime, son görev yerimde acil hemşiresi olarak devam ediyordum.
Hast
