CHAPTER 20
The night went softly. Hindi muna kami umuwi dahil kinausap pa ni Greg ang mga pamilya ng mga nasawian. Pinagmasdan ko silang lahat habang kinausap ni Greg kaya hindi ko mapigilang itago ang aking mukha sa pamamagitan ng pagyuko nang makita ko ang sakit’t pighati mula sa kanilang mga mata.
“Inaantok ka na ba, hija?” Si Tiyang nang makita akong humihikab sa kabila ng pagdadaramdam ko.
Umiling ako. I’m not that really sleepy, I’m just maybe emotionally tired for today.
“You tell me if you are. Sasabihan ko si Greg at magpapaalam na din tayo. Lumalalim na din kasi ang gabi at masiyadong maputik ang daan patungo dito.” She said.
Tumango ako.
Tiyang and Greg said their goodbyes before we leave. I’m with Tiyang with her owner while Greg’s wrangler is following us. Mabuti na lang
