Bir aydır, uyku yüzü görmeyen gözlerimin ışığı sönmüştü. Köy suyunun sertliğinden mi nedir yumuşak ve uzun olan kirpiklerim, top top olmuş,ellerim köyün ayazına direnmekte güçlük çekiyor, verimsiz toprak misali şeklini değiştiriyordu. Keza dudaklarım da dahil. Kişisel bakımıma dair elimde hiç-bir malzemem yoktu. Diş fırçası, macun ve tarak dışında. Onları da köyün bakkalından temin etmiştik. Saçlarımı Asmin'in yaptığı sabunlarla yıkıyor, onun kıyafetlerini giyiyor, ellerime ise önerdiği vazelin adlı kremi sürüyordum. Birde gece yatmadan önce bazen saçlarımı örüyordum. Aynaya her baktığımda gerçekten bu benmiyim dediğim günler oluyordu.
Paçalarımdan doğallık sızıyordu! O denli!
Dış görünümün birkaç ay içinde değişmiş, bu halimle köydekilere daha çok benzemiştim. Lâkin onlar hâlâ be
