ตอนที่ 10 คนดี

1405 Words

เวลาต่อมา กึก "หืม? เจ้าเมือง....เหรอ?" จันจ้าวเลิกงานแล้วก็เดินออกมาหน้าร้านปรากฏว่าเห็นเจ้าเมืองนอนพิงรถมอเตอร์ไซต์ของเขาอยู่จันจ้าวดูเพื่อความแน่ใจ และเดินข้างไปใกล้ยิ่งขึ้นหลังจากที่เธอจับเอกผู้จัดการร้านทุ่มลงพื้นไปเขาก็ขอโทษและน้อมรับผิดทุกอย่างแล้วขอร้องเธอว่าอย่าแจ้งตำรวจเลยเพราะว่าเขามีลูกเมียที่ต้องดูแล เธอเลยยอมจบ ๆ ไป ที่จริงเธอไม่ได้แก่ลูกเมียของเขาหรอกเพราะเธอคิดว่ามีผู้หญิงมากมายที่โดนเขาทำแบบนั้นแต่เธอก็ไม่ได้อยากมีปัญหาเลยบอกให้เขาลบทุกอย่างออกมาโทรศัพท์คอมพิวเตอร์ทั้งหมดเพื่อเป็นการยยืนยันว่าเขาจะไม่ทำมันอีก และแน่นอนว่าเอกยอมลบทุกอย่างแม้ว่าเธอจะไม่มั่นหรอกว่าเขาจะมีสำรองอีกไหมแต่เธอก็ไม่ได้ต่อความยาวสายความยืดอะไรเลยยอมจบและรับเงินค่าแรงวันนี้และกลับบ้าน แต่เหมือนว่าจะไม่ได้กลับง่าย ๆ เพราะตอนนี้เจ้าเมืองกำลังนอนนิ่งอยู่หน้าร้านและเธอก็รู้ว่าการปล่อยเขาเอาไว้คงไม่ดีเท่าไหร่หรอก...มั้งนะ "นี่..." จันจ้าวเลิกพร้อมกับเท้าสะกิดเขาด้วย "เจ้าเมือง" แต่ต่อให้เธอออกแรงขนาดไหนหรือเรียกดังขนาดไหนเขาก็ยังไม่ยอมตื่น ส่วนเพื่อนของเขาก็ไม่ยอมไปส่งจริงด้วยเป็นเพื่อนแบบไหนเนี่ย? "ตื่นนนนนนนนนนนนน!!!ไม่ได้ยินหรือไง?!" จันจ้าวตะโกนใส่หูของเขาซ้ำ ๆ และเขย่าตัวไปด้วยแต่เขาก็ไม่ตื่น "นายยยยย!!เมาหรือว่าตายวะเนี่ย?! เจ้าเมืองงงงงง!!!" "เฮ้ย! นั่นไอ้เจ้าเมืองไม่ใช่เหรอวะน่ะ?" เสียงดังขึ้นจากด้านหลังของจันจ้าวเธอก็เลยคิดว่าเป็นเพื่อนของเขา "พวกคุณเป็นเพื่อนเขาเหรอ?" เธอเลยหันไปถาม "ก็รู้จักแต่ไม่ได้สนิททำไมเหรอ?" ผู้ชายสองคนมองหน้าของเธอ "อ่อ พอดีว่าเขาเมาหนักน่ะไม่มีใครไปส่งพวกคุณพอจะไปส่งเขาหน่อยได้ไหม?" "ได้สิ" อีกคนพูดขึ้น "ดีเลยงั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ^^" จันจ้าวยิ้มเพราะเธอรู้สึกว่าไม่มีภาระอะไรแล้วมีคนไปส่งเจ้าเมืองเรียบร้อย "เดี๋ยวก่อนเธอชื่ออะไร?" "เอ่อ จันจ้าวน่ะถามทำไมเหรอ?" จันจ้าวมองหน้าของเขาอย่างไม่เข้าใจ "แค่อยากรู้ขอบคุณนะ" "เรื่อง?" "ก็เรื่องที่ส่งตัวไอ้เจ้าเมืองให้เราไง เธอกลับไปได้แล้วละเดี๋ยวพวกเราดูแลมันเองแม้ว่าจะไม่ได้สนิทมากแต่ก็เคยมีประสบการณ์ร่วมกันเยอะอยู่" ผู้ชายคนนั้นพูดจาแปลก ๆ แถมเพื่อนข้าง ๆ ยังแอบขำอีกแต่ว่าจันจ้าวก็ไม่ได้สนใจอะไรต่อ "อืม! งั้นฝากด้วยนะ" จันจ้าวส่งท้ายแค่นั้นก่อนจะเดินออกมาทิ้งเจ้าเมืองเอาไว้กับใครก็ไม่รู้... "เอาไงดีวะไอ้ไผ่เหยื่อมาถึงที่?" "ลากมันไปที่หลับตาคนจะได้กระทืบสนุกตีนหน่อยวะ!!" หมับ!!! ไผ่กับเพื่อนลากคอของเจ้าเมืองไปป่าข้างทางพวกเขาไม่ได้เป็นเพื่อนหรือว่าคนรู้จักของเจ้าเมืองหรอก แต่ว่าเจ้าเมืองเคยไปนอนกับแฟนของไผ่น่ะสิเขาเลยเกลียดเจ้าเมืองมาและอยากจะกระทืบเจ้าเมืองมานานแล้วด้วยพอจันจ้าวยกเจ้าเมืองให้พวกเขาเลยหวานปาก เพราะปกติแล้วพวกเขาสู้เจ้าเมืองไม่ได้เลย... ตุบ!! "ไอ้กายมึงดูลาดเลาไว้นะ" ไผ่บอกเพื่อนหลังจากที่โยนเจ้าเมืองไปกองกับพื้นเรียบร้อยแล้ว "ขอกระทืบด้วยไม่ได้เหรอวะกูเองก็เกลียดมันเหมือนกันเพราะมันคนคุยกูเลยทิ้งไปอะ" กายที่มีประสบการณ์ไม่ดีต่อเจ้าเมืองก็ขอร่วมด้วย "เอาสิวะสลับกันแต่อย่าให้ตายนะเว้ยแค่พิการพอ...หึ!" ปึก!! ไผ่พูดจบก็เตะเข้าที่ลำตัวของเจ้าเมืองทันที "อึก!!!" เจ้าเมืองเริ่มรู้สึกตัวเพราะว่าเขาหลับไปสักพักแล้วสติก็เริ่มฟื้นขึ้นมา "ก่อนหน้านี้เห็นเก่งจังนะมึง!!" ปึก!! ปึก!! ไผ่เตะซ้ำๆ และพูดด้วยความคับแค้นใจเพราะแฟนคนนี้เขารักมากแต่กลับโดนเจ้าเมืองลักลอบมีเพศสัมพันธ์ด้วยแม้ว่าเขาจะเลิกกับแฟนคนนั้นไปแล้วแต่เขาก็ยังแค้นใจไม่หายเลย เพราะงั้นวันนี้เมื่อได้โอกาสก็เลยอยากแก้แค้น "ขอบางสักทีสิวะ!!" พลั๊ว!! กายเข้ามารุมด้วยและเจ้าเมืองก็ฟุบไปกองกับพื้น "กระทืบแม่งเลยดีไหม?" ไผ่มองหน้าเพื่อนทั้งสองยิ้มมุมปากให้กันก่อนจะเตรียมเขาไปรุมเจ้าเมืองแต่ตอนนั้นเจ้าเมืองเริ่มได้สติและคว้าบางอย่างได้เขาพลิกตัวและปาเข้าไปที่หัวของไผ่ทันที ปึก!! "อ๊ากกกก!!" ไผ่หัวแตกและเขาก็ร้องด้วยความเจ็บปวด "แค่ก ๆ ถุย! พวกมึงเป็นใครกันวะ?" เจ้าเมืองถามด้วยความมึนงงเล็กน้อยเขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าไปทำอะไรใครไว้บ้าง "พวกกูก็เป็นผัวของคนที่มึงชอบไปนอนด้วยไง" "เหอะ!! ไอ้พวกนี้อีกแล้วสินะวัน ๆ ไม่มีอะไรทำกันหรือไงถึงได้มาตามกระทืบกูอยู่ได้ไปกระทืบเมียพวกมึงวะที่มันมาง่ายใส่กูเอง!!!" เจ้าเมืองโวยวาย "เพราะมึงมาอ่อยเมียกูไง!!ไม่อย่างนั้นเมียกูจะเล่นด้วยเหรอวะ?!" ฟึบ!! ไผ่จับไม้ขึ้นและฟาดเจ้าเมืองแต่เขาหลบทัน "อ่อย? ใครกันแน่วะที่อ่อยอะเมียพวกมึงมาอ่อยเองเว้ย! กูแค่ตอบสนองความคันเท่านั้นแหละ!!" "ไอ้หน้าด้านเอ๊ย!!!" "รุมแม่งเลย!!!" กายและไผ่กำลังจะวิ่งเข้าไปหาเจ้าเมือง "ว่าแล้วเชียวว่าต้องไม่ใช่เพื่อน" แต่เสียงของจันจ้าวดังขึ้นเธอเอ๊ะใจนิดหน่อยเลยเดินกลับมาแต่ว่าไม่เจอเห็นแต่รถของเจ้าเมืองเพราะงั้นเธอเลยเดินวน ๆ ดูก็ได้ยินเสียงคนคุยกันเลยเดินมาดูก็พบว่าเจ้าเมืองกำลังโดนรุมกระทืบอยู่นั่นเอง "เธอยังไม่ไปไหนอีกเหรอ?" กายถาม "กลับมาทำไมยัยโง่?!" เจ้าเมืองด่าเธอเพราะเขารู้ว่าเธอเป็นคนส่งเขาให้พวกนี้เอง "คนอุตส่าห์จะมาช่วยดูพูดเข้า" จันจ้าวกอดอกและเดินเข้ามาหาทั้งสาม "ใครขอแค่พวกกระจอกฉันจัดการได้อยู่แล้ว" พรึ่บ~ เจ้าเมืองลุกขึ้นแต่ว่าเสียการทรงตัวเกือบล้มแต่ว่าจันจ้าวก็เข้าไปช่วยคว้าตัวของเขาเอาไว้ "ปากเก่งจังเนอะ" "ปล่อย!" "เธออย่ามายุ่งกับมันดีกว่านะไม่อย่างนั้นอาจจะโดนลูกหลงไปด้วย" "ฉันก็ไม่ได้ชอบเขาหรอกนะแต่พอรู้ว่ากำลังมีคนตกอยู่ในอันตรายมันก็เลยอดไม่ได้ที่จะช่วยเหลือ...พอดีว่าฉันมันคนดีน่ะ" "เหอะ!" เจ้าเมืองได้ยินอย่างนั้นก็แค่นเสียงหัวเราะในลำคอออกมา "เธอจะมาช่วยหรือว่าเป็นตัวถ่วงมันกันแน่?" ไผ่ถามจันจ้าวเพราะว่าเขาไม่ได้รู้จักเธอ "ลองดูได้" จันจ้าวตั้งการ์ดแบบเทควันโด "ฉันไม่อยากทำผู้หญิง" "แต่ถ้านายทำอะไรเจ้าเมืองฉันก็ไม่ยอมเหมือนกันนั่นแหละ" เจ้าเมืองได้ยินอย่างนั้นก็มองจันจ้าวนิดหน่อยก่อนจะพูดขึ้น "ขี้เสือกไม่เข้าเรื่องจริง ๆ เลยนะ" "งั้นฉันไม่ออมมือนะ" กายไม่สนใจและพุ่งเข้าใส่จันจ้าวแต่ก็โดดเตะแบ็คหลังกลับไป พลั๊วววว!!!! "อุ๊ย! สงสัยแรงไปหน่อย" จันจ้าวพูดขึ้นเพราะว่ากายสลบคาเท้าของเธอเลย "ไอ้กาย!!!" ไผ่เรียกเพื่อน "ส่วนมึงอะมานี่!!" หมับ!! เจ้าเมืองกระชากหัวของไผ่และเอาไปกระแทกกับต้นไม้ ปึก!!ปึก!!ปึก!!! "โอ๊ย ๆ ๆ " "มึงเตะกูใช่ไหมไอ้สัส!!" ปึก!!ปึก!!ปึก!!! "พะพอแล้ว!!!!!" ปึกกกก!! เจ้าเมืองโยนไผ่ไปกองกับเพื่อนตัวเอง "ไอ้กระจอกเอ๊ย!"

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more