Yorucu ama bir o kadar da keyifli geçen hafta sonunun ardından Ebru’yla eve döndüğümüzde kendimizi doğruca duşa attık. Sıcak su, üzerimdeki bütün yorgunluğu bir süreliğine silmiş gibiydi. Sonra yumuşak pijamalar, mis gibi bir yatak… Daha yastığa başımızı koymadan uyumuşuz.
Sabah gözlerimi açtığımda hava hâlâ biraz serindi ama içimde garip bir enerji vardı. Kalktım, hazırlanmak için banyoya geçtim. Aynaya bakarken yüzümde hafif bir pembelik, göz altlarımda hâlâ bir yorgunluk izi vardı ama önceki haftalara göre daha canlı hissediyordum.
Hazırlanırken gözüm, askıya iliştirilmiş arabanın anahtarlarına kaydı. O an dolmuş kalabalığı, aktarma yorgunluğu bir film şeridi gibi geçti gözümün önünden. “Bugün kendim giderim,” dedim içimden. “Hem daha iyiyim artık.” Anahtarları aldım, çantamı kapattım
