Telefonumun çalmasıyla irkildim. Ekranın adı “Buğra” idi. Kalbim bir anlığına hızla çarpmaya başladı; çünkü bu aramanın hayatımız için ne kadar önemli olduğunu biliyordum. Telefonu açtığımda, içimde bitmeyen heyecanı ve umut dolu duyguları gizleyememiştim. “Sahra, hiçbir engelimiz kalmadı. Bütün büyüklerimizin rızasını aldık. Artık evlenebiliriz!” dedi Buğra, sesi adeta sevinçten uçuşuyordu.
Ben de büyük bir coşkuyla gözlerim parlayarak haykırdım: "Gerçekten mi? Bu inanılmaz bir haber! Kalbim yerinden çıkacak gibi!"
"Düğümüzü hemen yapalım, ne olur... Sensiz geçen her saniye ömrümden çalınan bir nefes gibi," diye fısıldadı büyük bir arzuyla. Bu düşüncesi içimi ısıtmış olsa da, henüz her şeyin çok yeni olduğunu hissediyordum.
"Bu ne kadar güzel bir teklif... Kalbimi derinden etkiledin,"
