İlk iş günüm biraz sıkıcı geçmişti. İş yerine adapte olmam için iş arkadaşlarım bana gayet sıcak davranmışlardı ama benim içim bir huzursuzdu sebebini tam anlayamamıştım. Çıkış saati yaklaşmıştı çiçekçi ellerinde kırmızı güllerle dolu bir vazoyla masama doğru yaklaşıp
-“Sahra Soylu kim acaba ? “ diye sordu.
- “Benim.” dedim Ebru ‘ nun çiçekleri geldi diye düşünüyordum.
-“Buraya bir imza atabilir misiniz?” dedi kâğıtta imza yerimi göstererek.
İmzayı attım , “İyi günler!” deyip gitti.
Çiçeklerin kenarındaki zarfı açtım merakla
‘ Aşağı kapı önündeki otoparkta seni bekliyorum. Buğra.’ yazıyordu.
Gözlerim fal taşı gibi açıldı notu okuyunca.Kalbimin hızlı hızlı atıyordu. ‘Buğra nasıl ya nereden biliyor?’ diye düşünürken ‘Ahh Ebruuu! ‘ diye mırıldandım. Zaten çıkış saati olduğu için hızl
