Doktor Pet-CT taraması yapılması gerektiğini , kanserden şüphelendiğini söylediğinde nefes alamadım. Beynimden vurulmuşa döndüm. İzmir’den ayrılırken söylediğim yalan gerçek mi olmuştu.İnanamıyordum. Sanki o an dünya durmuştu. Evrene her zaman doğru mesajlar göndermek lazımdı hiç yoktan yere bu yalanı söylemiş ve şimdi gerçeğini yaşamak zorunda kalıyordum. Bundan sonra asla yalan dahi olsa olumsuz bir şey söylemeyecektim. Annemin yüzüne bakamıyordum bakarsam hıçkıra hıçkıra ağlardım çünkü..
Doktora dönüp
-“Kesin değil ama değil mi ? “ dedim üzüntüden kekelemiştim.
-“Hayır kesin değil tabii ki önce Pet sonuçlarının çıkması gerekiyor çıktığında tekrar görüşürüz.” dedi.
Annemle göz göze gelmemeye çalışıyordum . Büyük bir taş oturmuştu şimdi içime.Pet sonuçları gelene kadar da kalkmayacak
