Ona her baktığında kendine zar zor hakin olduğunu göremiyor muydu bu aptal kadın!
“Çiçek…” dedi derin çıkan sesiyle. “Bir şey mi oldu? Niye hala ayaktasın?”
“Ben… uyku tutmadı,” diye yalan attı Çiçek. “Sana katılabilir miyim?”
Alpay’ın kaşları şüpheyle yukarıya doğru hareket etmişti. Gecenin bir yarısı… Uyku tutmadı öyle mi? Kahretsin! Yoksa az önce Boran’a bağırdığında onu uyandırmış olabilir miydi? “Kusura bakma sanırım seni uyandırdım,” dedi sıkıntıyla. Gözlerini ondan uzak tutmak gitgide daha da zorlaşıyordu. “Biraz başım ağrıyordu uyuyamadım bende…”
Çiçek bir süre kocasına baktı sonra sessizce salondan ayrıldı. Onun bu hareketi genç adamı daha fazla germişti. Şimdi ne oldu peki? Niye birden bire gitti? En azından ona eşlik edebilirdi.. gerçi ne saçmalıyorsa! Onun eşlik etmemesi
