8
1208 Words
FRUSTRATED at disappointed si Luna nang makalabas ng ospital. Mali na nga siya ng akala sa kondisyon niya ay parang tinanggihan pa siya ni Seymor. Nang halikan niya ito sa ospital ay ni-reject siya nito.
“S-stop it, Luna.” Hindi pa nag-e-enjoy si Luna sa halik ay tinanggal na ni Seymor ang labi nito sa kanya.
“Why?”
Tumingin si Seymor sa paligid. “It’s inappropriate.”
Umarko ang kilay niya. “But why? This is a free country. Ano naman ang masama kung halikan kita rito?”
“You kiss me wildly.” Umiling-iling ito.
Tumingin siya sa ibaba ng lalaki. “Bakit, natu-turn on ka ba?”
Napatingin rin naman ang lalaki sa ibaba nito. She heard him cursed in a very low voice. Pagkatapos ay tumayo na ito at nilayuan siya. Pagbalik nito ay may kasama na itong staff at sinabing puwede na raw siyang umalis ng emergency room.
Rejected man ay nanatili pa rin na gentleman si Seymor. He offered her a ride home. Pero nanatili itong walang salita sa mga nangyari. And somehow, it hurts.
Masakit na nga na malaman na hindi siya buntis, masakit rin na maramdaman niya na ayaw sa kanya ng lalaking nagugustuhan niya.
Nang makarating sila sa bahay niya ay ipinagbukas pa siya ni Seymor ng pinto ng kotse nito. Pero hindi siya basta-basta tumayo.
“Hey, we are here.”
Humalukipkip siya. “Ayaw ko pa na bumaba.”
Huminga nang malalim si Seymor. “Alam ko na malungkot ka, Luna. Pero sa tingin ko ay kailangan mo muna na magpahinga. You look stress.”
“Hmmm…”
“What do you want me to do? Carry you?” Napapalatak ito nang hindi siya kaagad na sumagot. “Fine.”
Kinuha nga siya ni Seymor mula sa upuan niya at binuhat siya. Nagulat siya. Gusto niyang umangal dahil hindi naman siya imbalido para buhatin. But as he drew her closer, she was succumbed by the nice feeling. Napapikit siya dahil iyon ang pakiramdam na kailangang-kailangan niya. Kaya naman hinayaan lang rin niya ito sa ginawa.
Seymor carried her inside the house until her room. Ibinaba lang siya nito sa kama.
“T-thank you.” Nag-init ang mukha ni Luna at parang gusto rin na mag-init ng kanyang mata. She felt so cared by this. And it felt really good. Siguro ay dahil matagal na ng huli siyang makaramdam ng ganoong pakiramdam at nakakatuwa na may isang tao na nagpaparamdam noon sa kanya. Higit sa lahat, estranghero pa rin sila sa isa’t isa. It was surprising that a stranger can be so nice to someone like her.
Parang ang suwerte-suwerte ni Luna na makilala niya si Seymor. Mas lalo tuloy lumalaki ang interes niya rito. Kaya lang, may pakiramdam siya na bibitawan rin naman siya nito lalo na ngayong wala naman pala na nagho-hold sa kanilang dalawa. Isa na sa nakita niyang senyales ay ang hindi nito pagtugon sa halik niya kanina sa ospital. Nasasaktan lang naman kasi niya at gusto sana niyang magkaroon ng comfort sa pamamagitan ng halik. But he didn’t feel like it. The realization hurts her that’s why it’s so hard to be completely happy.
“You’re welcome.”
“Aalis ka na ba?”
“I need to. Pero kailangan mo ako kaya puwede naman akong manatili.”
Luna’s heart was touched once again. Parang bumabangon ang pag-asa sa buhay niya. “You are so good to me.”
Ngumiti lang ang lalaki.
Hinawakan niya ang kamay nito at hinila pahiga sa kama. “Stay with me.”
Hindi naman tumanggi si Seymor. He lay beside her.
Tumagilid si Luna ng higa para matitigan niya ang mukha ng lalaki. He really is so handsome. Hinawakan rin niya ang mukha nito. Hindi niya napigilan ang sarili na haplusin iyon. She felt nice and eventually intense. Nakaramdam siya ng pinaghalong init at tensyon sa paghawak pa lang sa lalaki. He is really a different man.
“You have a very good lips.” Puna niya habang nakatitig rito. Hindi rin niya napigilan na mapahawak roon. Makapal iyon na nagbibigay lalo ng sexy aura sa lalaki. Bukod pa na dahil sa attribute na iyon ay mas na-o-occupy nito ang labi niya sa tuwing naghahalikan sila.
Tinanggal ni Seymor ang kamay niya. “You should rest, remember?”
Umungol si Luna. “I feel restless when you are around.”
“Then I must go.” Seymor said, groaning. Lumayo ito sa kanya.
Luna felt frustrated. The resistance from Seymor made her really hurt. Mukhang siya lang ang may gusto nito.
“No. I already told you that I need you to be with me…”
“Pero kung nahihirapan ka na kasama ako---“
“You got it in another way. Mas nahihirapan ako kapag tinatanggihan mo ako…” wika niya at sinalubong ang tingin nito. Pagkatapos ay binaba na naman ang tingin sa labi nito. Nakaramdam siya ng matinding pagkagusto na mahalikan ulit iyon.
“Luna…” Umungol si Seymor pagkatapos ay naglihis ng tingin sa kanya.
“What’s wrong?”
Huminga nang malalim si Seymor pero hindi pa rin tumitingin sa kanya. “You and what you are doing and probably thinking is wrong.”
“And what am I thinking?” Painosente pa na wika ni Luna.
“I-Ikaw lang ang nakakaalam noon pero may idea ako at hindi ko gusto iyon.” Huminga nang malalim ulit si Seymor. Pagkatapos ay bumangon na ito ng kama. “It’s better for me to really leave…”
Pinigilan niya ulit ito. “You are the one who is wrong here, Seymor. Napaka-in denial mo. So what if I make you tense? Come on, we have done more than this.” Bahagyang natawa pa si Luna.
Pagak na tumawa naman si Seymor. “Just once and I do not remember it.”
Umiling siya. “No. We even did it today.”
Napatingin na sa kanya si Seymor. “Huh?”
“Hindi mo na naman naalala?” Nakaramdam na si Luna ng pagkainis.
Kumunot ang noo nito. “What happened?”
Ikinuwento niya rito ang nangyari pagkauwi nila sa party. Ipinakita niya pa rito ang mga love bite na ibinigay nito sa kanya. She got three!
Namutla lalo si Seymor. “I’m sorry, but I really don’t…”
Tinaasan niya ito ng kilay. “’Feels like I will prefer you more when you had a drink. Nawawalan ka ng kontrol sa sarili mo. And with that, you become the man that I want and prefer.”
“I-I do not know.” Mukhang litong-lito na ngayon ang lalaki. “Ano ba itong ginagawa natin? Ano ba itong ginagawa mo?”
“Kailangan ko pa bang paulit-ulitin? Gusto nga kita.”
Tinitigan siya ni Seymor. She tried to see through his eyes and she felt good. Pakiramdam kasi niya ay sumasalamin iyon sa kanya.
Or so she thought.
Maya-maya ay umiling si Seymor. Naglihis ito ng tingin sa kanya. “T-That’s nice. But I’m sorry because I don’t…”
- Writer
