“บาส!”
“ไอ้แบม!” บาสดูดีใจไม่แพ้กันที่ได้เจอฉันในรอบหลายเดือน
“แกมาได้ยังไง ทำไมถึงไม่โทรบอกพี่ก่อน?”
“อยากมาเซอร์ไพรส์มากกว่า”
“เป็นไงมาไงวะเนี่ย”
“คิดถึงแม่ คิดถึงแกด้วย” ฉันโผกอดพี่ชายด้วยความคิดถึง เรามีกันแค่สองคนพี่น้อง ส่วนพ่อฉันเสียไปตั้งนานแล้ว จะมีก็แต่แม่ที่เลี้ยงดูพวกเรามาจนโต
“กินอะไรมาหรือยัง หิวข้าวไหม?”
“หิวจนไส้จะขาดแล้ว มีอะไรให้กินบ้าง”
“แม่ทำไข่พะโล้กับน้ำพริกปลาทู ไปกินข้าวกัน”
เราสองคนกอดคอกันเดินเข้ามาในครัว ก่อนจะนั่งทานข้าวด้วยกันอย่างเอร็ดอร่อย อาหารที่ไหนบนโลกก็ไม่อร่อยเท่าฝีมือแม่
“ค่อยๆ กินก็ได้ ไปตายอดตายอยากมาจากไหน” บาสทักท้วง เมื่อเห็นว่าฉันเอาแต่นั่งก้มหน้าก้มตากินข้าวอย่างเอร็ดอร่อย
“คิดถึงฝีมือแม่ แม่ทำอาหารอร่อยที่สุดแล้ว”
“งั้นก็กินเยอะๆ แกดูผอมลงกว่าเดิมอีกนะ”
“…..” ฉันยิ้มกว้างพลางก้มหน้าทานอาหารต่อ
“ว่าแต่คอแกไปโดนอะไรมา แขนก็ด้วย”
“ไ
