Sabay na silang naglakad pabalik sa kanya kanyang upuan pero pagbalik niya sa pinagiwanan kay Adam ay wala na ito doon. Napatingin siya sa paligid at nahagip niya ang tingin ni Ally na katabi lang ng upuan nila.
"Umalis na." Sabi nito na ikinataka niya.
"Emergency?" hinanap niya ang kanilang Manager para sabihin ito. Nakita niya ito na kausap ang DJ ng bar.
"Oh, yes. Nagpalaam siya sa akin bago umalis. Nagkaproblema so He needs to go."
She nibbled her bottom lip and slowly nodded, still scanning the whole room.
"By the way, Elizabeth" -napabalik ang tingin niya dito- "you can go now. Maaga din namang umalis ang customer mo, so you can rest." Nakangiting sabi nito sa kanya bago binalik ang tingin sa DJ at nakipagkwentuhan.
Pasimple siyang tumalikod sa dalawa at tinignan ang tao sa bar. Napatingin siya kay Xander na nakaupo sa bar stool, nakatingin sa kanya. Hindi niya na lang ito pinansin at pumunta sa dressing room para nakapagpalit at makauwi na. She checks her phone first and types a message to her father.
To: Papa
Matulog na kayo, Papa. Wag na kayo magpupuyat at uminom. Good night po.
Lumabas na siya sa likod pagkatapos magbihis. Its already one in the morning kaya malamig na ang hangin pero madami pa ding tao ang naglalakad lakad sa daan.
Inayos niya ang suot na jacket ng mapatingin sa lalaking lumabas ng sasakyan.
"Let's go."
Xander Barcelon, standing beside his white car with his intimidating aura gives her extra chill as the breezing air touches her.
Nanuyo ang kanyang labi habang tinitignan ito.
She licked her dry lips and hides her hands behind her.
"Uuwi na ako."
"I know...ihahatid na kita."
She open her mouth but no words can be hear. Sinarado niya na lang ulit ito at nagisip ng sasabihin.
"Don't reject me this time, Elizabeth." May pagbabanta sa boses nito na hindi niya pinansin at sinunod ang nasa isip.
"Uuwi ako magisa, Xander."
I won't let you stick with me that long, Xander. Mababaliw ako sa'yo.
Nagumpisa itong maglakad palayo at hindi na ito nilingon. Deretsyo lang ang kanyang lakad at tingin hanggang sa makapunta siya sa sakayan ng jeep na ilang minuto din niya nilakad dahil sa layo.
May naramdaman siyang tumabi sa kanya na agad niyang nilingon. Nagulat siya ng si Xander ito na pormal lang nakatingin sa mga dumadaang sasakyan. Hindi man lang siya nito nilingon.
"You're creeping me out," deretsyo niyang sabi na ikinalingon nito sa kanya.
"The only thing or two that I know about you is your name and..." hindi niya maituloy ang sinasabi sa naisip.
"And what?"
The only customer that I let to f**k me.
"Nevermind...I'm still not going with you."
Narinig niyang napabungis ngis ito pagkatalikod n'ya. Inis niya itong muling hinarap at tinarayan. Napaawang ang labi nito at tinaas ang dalawang kamay na parang sumusuko.
Namula siya bigla nang makita kung gaano ito kagandang lalaki lalo na pag nasa dilim. Tamang tama pa dito ang ilaw sa poste na sapat lang para makit ang mukha at katawan nito. Pinasok...pinasok nito ang isang kamay sa bulsa at ang isa ay sinuklay pataas ang may kahabaan nitong buhok.
"s**t!"
Nagmamadali niya itong tinalikuran at mabilis na naglakad upang hindi makita ang lalong pamumula ng mukha niya. Hindi na naisip ang kadarating lang na jeep na dapat niyang sasakanya.
No, hindi pwede.
Tahimik lang itong naglalakad at mukhang malalim ang iniisip. Malakas pa rin ang kabog ng dibdib at hindi mapakali sa nararamdaman.
She last feels this feeling when she's in college-but that was already five years ago. So this feeling is something new to her after years. Kakaiba at masarap pero pwede ka ring paiyakin.
Huminto s'ya at napapikit. Remembering her past. A second-year college student in a public school in their province. But, nahinto 'yon dahil sa hirap ng buhay. Nagpaubaya na lamang para makapag-aral ang kapatid at lumuwas sa Maynila para makatulong sa financial needs ng pamilya.
She let out a long breath before continuing walking, suddenly a car almost hits her because of her clouded mind. She realizes it when someone grabs and pulls her arm right before it hits her.
Namutla siya sa kaba. Hindi niya rin malaman kung kelan napunta si Xander sa harapan niya at kinakausap siya ngunit wala siyang maintindihan. Nakita niya ang pagbaba ng driver ng sasakyan at nagsalita. Binalik niya ang tingin kay Xander sa harap niya na hawak pa rin ang kaliwang braso n'ya. Nakikipagusap ito sa driver pero wala siyang marinig. Slowly, her world started to blurred and spin, and seconds later, she falls to her knees and blank.
Nagising na lamang siya nang ginawin. Inis niyang hinatak ang kumot at ibinalot 'yon sa katawan n'ya. Naalimpungatan nang maramdamang iba ang lambot ng kitsyong hinihigaan at ang amoy ng kumot na gamit. Wala sa sariling napabangon at tinignan kung na saan s'ya.
A black 'n white interior and paintings are the first ones that she notices. It has its own red sofa and a small crystal table that is good for four people; a Television that almost occupies the whole wall behind it. Another door that seems to be the bathroom was when she saw a sink and a mirror. An open walk-in closet with tall dressers that can be seen in her view-definitely not her room.
Her instincts move. Stands up and think how did she get their. Naalala niyang muntik na siyang masagasaan kagabi at niligtas siya ni Xander.
"Baka nasa bahay niya ako." Isip n'ya at sumilip sa sliding window. Kitang kita mula doon na kung gaano kalaki ang property nito kung na saan s'ya.
Napagdesisyun niyang lumabas ng kwarto para hanapin si Xander.
Paglabas pa lang ay makikita mo na agad ang isang T.V na nakasabit sa dingding, L-couch at isang solo couch sa gilid. It looks like a mini-living room on that floor. Pagtingin sa kaliwang banda, mula sa kinatatayuan n'ya ay merong open hall doon na may makikitang 5 feet high refrigerator, table and stall na may mga pagkain. Katabi noon ay mga pintuan na sa tingin niya'y kwarto.
On her right side, she saw a wide stair na paniguradong kahit ilan pa ang magsabay sabay sa pag-akyat ay hindi maybubungguan. With a light movement, she walks towards the stairs and looks down to see Xander looking up at her. A mug on his hands, wearing eyeglasses, and half-naked sitting on a stool facing his laptop.
That moment, her feelings suddenly betrayed her.
I hate this man. She keeps on insisting on herself and remembering the day that they first met and talk. Remembering his words:
"I didn't know that this bar has a cheap employee."
"Excuse me?"
"Cheap employee?"
She believes in first empressions last. Kung mabait ang isang tao, mabait 'yan kahit sino ang kausap. Pero kung gago una pa lang, gago pa rin 'yan kahit sabihin mong mabait naman sa'yo.
"Elizabeth, eat your breakfast. It's on..."
No. I won't fall for him that easily. I need to know him better. There is this something that I need to know before finally accepting him into my life.
"Nak, malaki ang Maynila. Mas marami kang makikilalang gago doon kesa rito sa probinsya kaya maging alisto ka. Wag kang basta bastang magtitiwala sa taong kakakilala mo lang. Kahit sabihin pa sa'yo nang iba na, "Mabait 'yang si ano," ay nako, wag ah! Baka sa iba lang mabait 'yan. Pag dating sa'yo, hindi na. Kahit anong bait ng tao, may sungay pa rin 'yan. Hindi naman diyos 'yan para hindi makagawa nang mali."
Natatawang tinignan ni Elizabeth ang lasing na tatay at napairap, "Opo, tatay kong lasingero."
Xander Barcelon. A man that she met at the bar she is working on. Become her customer and eventually f**k her, and hypnotized by his dirty words. A man insults her but became a dog chasing her. Now, He's like a puzzle that needs to answer correctly before placing piece-by-piece to picture out his true identity.
---
Anong tingin n'yo kay Xander?
Do you like Elizabeth's personality?