The Ceo's Fake Girlfriend [TAGLISH]

CHAPTER 2

Kissed

I blush under his steady but warm gaze. Hinaplos ko ang braso nito para naman maniwala sila sa acting namin na kunwari'y sweet kami sa isa't isa at hinalikan naman ako nito sa pisngi.

Masasabi kong mananalo ito sa Oscar Award! Napaka-natural lang  para dito ang ginagawa at alam nito kung kailan ko kailangan ang tulong n'ya sa tuwing parang nalilito ako kung ano'ng dapat gawin.

The rest of the brunch went smoothly and we managed to dudge many bullets. Ramdam ko ang mga kamay nito sa aking kaliwang hita, na tila pinapalakas nito ang loob ko pero naghahatid iyon sa'kin ng ilang libong kiliti na 'di ko mawari.

And I was starting to love the De Luna's family. Lahat sila'y nakapa-intelligent, classy at napaka-sweet sa isa't isa.

They were the family that I had always dreamed of and I felt like an intruder. Ang brunch na ito ay isang event na  para lamang sa kanilang pamilya at sa tingin ko'y hindi yata ako nababagay rito.

Mas maganda sigurong pakinggan na ang dalhin ni Logan rito ay ang kanyang soon-to-be fiancee hindi sa isang tulad kong fake na kung tutuusin ay sekretarya lang naman talaga ako nito.

They were nice and caring people. Bakit nga ba nagawa ni Logan ang magsinungaling ng harapan sa mga ito? In short, we were terrible people.

Logan leaned towards me and whispers, "Louise isn't buying it."

Napatawa ako sa tinuran nito at hinampas ko ito sa braso. In the corner of my eye, napansin ko ang kakaibang expression sa mukha nito habang patuloy kaming nag-uusap ni Logan.

Muli'y bumulong ito sa'kin. "Huwag kang mag-alala, may plano ako." I shoot him a doubtful look but he returns to the conversation without a trace of worry.

Ano na man kaya ang plano nito? Bakit hindi man lang nito sinabi sa'kin? We are partners in crime. Ugh! Hindi ko mapigilang mag-isip ng kung anu-ano. What exactly was he planning to do?

Pinagmamasdan ko lang si Logan habang papalapit kami sa nakaparadang kotse nito. Wala akong makita ni trace sa mukha nito sa planong sinasabi nito. He reaches from behind me to open the door for me when he presses me against the car.

Nang walang pasabing inangkin nito ang aking mga labi at ramdam ko ang panghihina nang aking mga tuhod. His right hand cupped my face, gently and the other curls around my waist. Ramdam ko ang malambot na mga labi nitong dumadampi sa aking mga labi at hindi ako makapaniwala. He was actually kissing me! Ang aking boss na si Logan De Luna hinalikan ako na parang wala ng bukas. Like I mattered.

Ramdam ko ang pamumula ng aking mga pisngi at ipinikit ko na lamang ang aking mga mata at ninamnam ang mga halik nito, unable to push him away. He was so enticing and my mind was going crazy. So I just give in to the madness.

Logan pulls away from me and I open my eyes, ramdam ko ang pamumula ng aking mga pisngi. He laughs and looks at me with a triumphant smirk. Iniwas ko ang tingin rito na habol ang sariling hininga.

That is the moment when I see Louise watching us. Kailangan n'ya pa lang gawin 'yon dahil alam niyang pinapanood kami ni Louise para maging ganap sa paningin nito ang pagpapanggap namin.

I felt so embarrassed. Ramdam ko na mas lalong uminit ang magkabila kong pisngi. Hindi tuloy ako makatingin ng diretso kay Louise, and the surprising thing was Louise beamed at her.

"Get a room!" sigaw nito sa'min habang akay ako ni Logan patungo sa loob ng sasakyan nito. Tumawa lang si Logan ng tuluyan na itong makapasok sa kotse nito. Sumulyap ito sa'kin at ngumiti.

He had just taken my first kiss. How many people have their first kisses at the age of twenty?

Tumikhim ito at mayamaya'y nagsabi, "First kiss mo 'yon ano, hindi ba?" medyo nagulat ako sa tanong nito.

"Kinakailangan, e." tugon ko, ramdam ko pa rin ang pagkapahiya.

"Ramdam ko how awkward you acted when we stopped kissing. By the way, you are a natural born kisser, sweetheart."

Tinakpan ko ang sariling mukha sa aking mga palad dahil sa pagkapahiyang nararamdaman.

"Pwede ba itigil mo 'yan! Sa tingin ko kasi'y mamamatay ako sa kahihiyang nararamdaman ko ngayon," pakiusap ko rito.

Hinatid ako nito pauwi ng aking bahay without another word but he had a huge smirk na kulang na lang ay gusto ko siyang bigyan ng isang malakas na suntok sa mukha.

At dahil sa mature akong mag-isip, responsable at collected person, binigyan ko ito ng matamis na ngiti at nagpasalamat rito. Bumaba ako sa sasakyan nito ng tahimik.

"Sheena?" tawag nito sa'kin at muli'y humarap ako rito. He gives me a genuine smile. "Thanks for playing along," tila kay bilis ang pagtibok ng puso ko ng tawagin nito ang pangalan ko at nahihiyang tumango lang ako rito bilang 'pag tugon.

I turn around and walk back towards my apartment. I flung myself onto my  bed with a sigh.

Ano bang nangyayari sa'kin? Ang aroganteng iyon!

I closed my eyes only to be greeted by the sight of his face. My mind kept thinking of his smirk when he kissed me.

Nagpakawala ako ng malalim na hininga, feeling so drained by all the lies I told. Kailama'y hindi ako sinungaling na tao. Pumapanig ako sa katotohanan kaysa magsalita ng kasinungalingan.

That was just a worst. Napakabuting tao ng mga ito. I slowly slid off my dress and hung my dress back into the closet.

Nagsuot ako ng short at maluwang na t-shirt. At may natanggap akong tawag sa gitna ng aking pagbibihis, si Daniela ang nasa kabilang linya. Doon daw kami magkikita sa Diner kung saan kami nagtatrabaho bilang waitresses.

"Shen? Pasensiya ka na, may pabor sana akong hihingin sa'yo," wika nito, with her usual tone.

"Sure, ano naman 'yan?" tanong ko rito, packing my bag and put on my jacket, I head out a door. I can imagine her twirling her finger around the one loose strand of hair nervously.

"Sasabihin ko na lang sa'yo kung nandito ka na," tugon nito, sa nagsusumamong tinig.

"Okay, magkita tayo dyan at sana valid ang reason mo," sagot ko rito, na naging dahilan ng pagtawa nito which alarmed me.

I hang up and I head to the bus stop. Ramdam ko ang malamig na simoy ng hangin at naalala ko na naman ulit ang nangyari sa'min ni Logan. Napahaplos ako sa aking mga labi at kasabay niyon ay ang pag-init ng aking magkabilang pisngi. He had taken my first kiss. Most importantly, ibinigay ko ang aking unang halik sa lalaking hindi ko mahal.

I recall his soft yet callused hand cupping my face, at ang napakabangong amoy ng cologne nito na hanggang ngayo'y dumidikit sa aking ilong, and his smirk that welcomed me when I opened my eyes. I was confused.

Tila ayokong mahinto ang halik na iginawad nito sa'kin. Ramdam ko ang bilis ng t***k ng sarili kong puso. Nang mapasulyap ako sa matandang babae na nakatitig sa'kin na tila nagtatanong ang mga mata. Gosh, was I so obvious?

The bus arrives and I get on, trying to get rid of useless thoughts. Gosh, boss ko siya at hindi n'ya ako girlfriend. Nagpakawala ako ng malalim na buntong-hininga, and look out the window of the bus seat, I chose to sit in.

I watch lazily as the scenery changes and when it is my stop, I get off. I think desperately of random things, tulad na lang kung bakit asul ang kulay ng langit, kung bakit hindi na lang mamunga ang punong-kahoy ng pera, may plano pa ako sa mga araw na ito.

Naglalakad na ako palapit sa bahay ng kaibigan ko. I take a deep breath, hindi lang pala si Logan ang naging problema ko ngayon. May kaibigan pa akong poproblemahin, hindi ko alam kung anong pabor ang hinihingi nito sa'kin.

That already gave me my answer, it was very very reasonable and I never should have came here. At dahil nga sa kuryusidad, pumunta pa rin ako. Muli'y nagpakawala ako ng buntong-hininga ng mapansin ko ang pagsilip ni Daniela sa bintana nito.

Nagliwanag ang mukha nito ng makita agad ako at mabilis na binuksan ang pintuan ng bahay nito. Papaano ko nga ba malalaman ito? Her footsteps were that loud. Naiiling na lamang ako rito. Nang makarating na ako sa pintuan ng kanyang bahay, niyakap agad ako nito ng buong higpit.

"Halika pasok ka!" tugon nito, kasabay ng paghila nito sa'kin sa looban ng bahay.

Hindi ko mapigilan ang sarili kundi ang mapuno ng katanungan ang aking isipan.