DAMSEL IN DISTRESS
1505 Words
"Good thing this is just a mild sprained ankle. Dalawa o tatlong araw lang ay mawawala na ang pamamaga nito." Ethan said.
Pinatong Niya ang aking kaliwang paa sa mesa na nasa harapan ng couch. Nahihiya naman ako dahil sa na exposé na naman ang aking hita sa kaniya. Paano naman kasi, mga sexy dress and sexy blouses and shorts ang mga damit na binibigay Niya sa akin.
"Hindi na natin kailangan na pumunta pa sa hospital. Treating a swollen ankle involves a combination of self-care techniques, lifestyle modifications, and medical attention if necessary, pero gaya nga ng sabi ko this is just a mild sprained ankle." Ethan nodded his head.
As if confirming that he knows what his doing. Naisip ko tuloy na para siyang Isang doktor.
"Self care techniques lang ang kailangan natin. kailangAn mo ng RICE.." he said seriously.
"Rice?" Sa isipan ko, bakit kailangan ko ng rice, ng bigas? "Bakit?" seryoso kog tanong.
He chuckled. "I mean Rice. as in R.I.C.E. which means Rest, Ice, Compression, and Elevation are essential for reducing swelling and pain. Bakit iniisip mo ba na bigas?" kumunot ang kaniyang noo.
"We're talking about the remedy for the sprained ankle Victoria. RICE: may mga Kahulugan ang letters ng RICE. Makinig ka." Sabi Niya habang nilagay ang cold compress wrap sa aking ankle.
"Ooh.." kinagat ko ang aking labi dahil sa tingling sensation na dulot ng lamig. Nakita ko naman na bahagyang kumislap ang kaniyang mga mata ng nagkatinginan kami.
"What?" I whispered. His eyes darkened. Kinabahan naman agad ako. Ano na naman ba ang ginawa ko at parang natahimik na naman siya. Sabi na nga bang wala itong pasensya.
"A-ako na lang ang bahala sa paa ko." I said. I want him to go out.
He cleared his throat. "Makinig ka, hindi mangyayari sa iyo ito kung nag-iingat ka at nagtatanong. All you have to do is ask, para malayo ka sa aksidente."
"Okay.." mahina Kong sabi.
"Ang meaning ng RICE ay: Rest, magpahinga ka, iwasan mo ang aktibidad na ma trigger ang pamamaga ng iyong ankle.
Ice: Apply ice packs for 15-20 minutes, 3-4 times a day.
Compression: Use an elastic bandage or compression wrap to help reduce swelling.
Elevation: Elevate your ankle above the level of your heart to reduce swelling. Kaya kulang pa itong elevation na ginawa mo. Here let me help you." Giniya Niya ako sa posisyon na sinabi Niya.
"Now, sabihin mo lang sa akin kapag masakit dahil mayroon akong advil dito sa medicine kit. You'll have to take one cap para ma reduce ang sakit at pamamaga." he said.
For some reason, gumaan ang pakiramdam ko sa kaniya. Parang ang husay Niyang magsalita na akalain mo talaga-- mula siya sa medical field.
"Yeah, I think I need one." Sabi ko sabay Kong binaba ang aking Kaliwang paa na nakapatong sa mesa at mabilis na tumayo. In doing so, naitapak ko ang kaliwang paa ko na na sprain. "Ahh--ha, I'm okay, hindi masakit." ngumiti ako Kay Ethan ng makita ko na nag-arko ang kaniyang kilay.
"It seems to me that you are loving the idea of a knight in a shining armor, love?" he said in between his gritted teeth.
"Are you really that ignorant, or you just like the story of a damsel in distress, na kailangan laging ni- re-rescue?"
Napasinghap ako sa tabas ng kaniyang pananalita, ang ganda-ganda na ng ginawa Niya. All the lecture and the home remedy advice na sinabi niya sa akin ngayon, nawala ng lahat dahil sa harapang pang insulto Niya.
"What?" nakasimangot ko namang tanong sa kaniya. "Hindi ko naman sinabi na tulungan mo ako, lo--ve?" binigyang diin ko ang huling salita. I know, that she's referring to Yassine.
Sinabi na Niya na love ang pet name nilang dalawa!
"Really? Ayaw mong tulungan kita? Ni hindi mo nga alam ang magsuot ng heels, ang pagpapagaling pa ba ng sprained ankle mo?" kunot noo niyang sabi.
"Kung ganiyan lang din na nanunumbat ka, di bale na lang!" kinuha ko ang advil sa medicinal kit at nagsimula na akong humakbang patungo sa dining room.
"Are you really that stu--" he paused. Pa iga-iga man akong humakbang ay desidido akong lumakad patungo sa dining room.
"Hindi ba, kailangAn na igalaw ko ito, tinatawag na stretching and exercises..ayyy!" napalakas ang hiyaw ko ng bigla Niya akong buhatin, bridal style. Bigla rin akong napakapit sa kaniyang leeg.
"What are you doing bitiwan mo nga ako!" Asik ko sa kaniya. " I never thought that you're so stubborn, when I said elevate your leg, you have to follow me. Kung sasabihin ko na I apply mo ang R.I.C.E. then, susundin mo ang sinabi ko, bakit ba ayaw mong sumunod. Dahil ba gusto mong lagi Kang nakahawak sa akin?" he smirked at me.
"I beg you're pardon! Alam mo, ang yabang mo pala, Akala ko ay totoong concern ka ng nagpapayo ka sa akin kanina!" naningkit naman ang mga mata Kong tumingin sa kaniya. Sumosobra naman ang lalaking ito, nakakainis! Alam Niya kasi na dehado ako, kaya kung makapagsalita ay sobrang yabang!
He just ignore what I said. " I'll put you down, only if you listen to me." mariin niyang sabi.
"Natisod lang ako Ethan, hindi ako lumpo."
"Words.." hindi pa rin Niya ako binaba. I can't believe this man.
"Oo na, oo na.. ibaba mo na ako.. masyado ka namang o a. Sinabi ng natisod lang Ako, hindi naman ako nabali!" mariin Kong sabi.
"Alam mo, ang mga katulad mong ganiyan mag-isip ay kadalasan naging problema sa mga nagtatrabaho sa hospital." maingat Niya akong binaba sa sofa. " Now, put it back." tinuro Niya ang aking Kaliwang paa. Muli ko naman itong pinatong sa mesa sa aking harapan.
Naupo siya sa aking tabi. Nagkibit balikat na lamang ako at winaksi ko ang masamang isipan. I knew from under my lashes, napansin kong maige niyang pinagmasdan ang aking expose leg.
Nagkibit balikat na rin ako at hindi ko pinansin ang mainit niyang kamay na dumampi sa aking balat ng ako ay Kaniyang buhatin.
Hindi ko binigyan ng pansin ang malakas na silakbo ng aking dibdib.
"What do you mean? Paanong magiging problema ako ng hospital staff?" umingos ako. " Ethan, simpleng pagkatisod lamang ito. Ilang beses ko bang sabihin ito sa iyo? Iyan ang hirap sa inyong mga mayayaman eh. Palibhasa ay hindi kayo sanay sa buhay namin. Bukas makalawa ay mawawala lang ito.."
Nakita ko ang paggalaw ng kaniyang bagang. Mukhang seryoso na ang galit Niya.
" Palibhasa ay wala Kang alam sa medisina kaya kung ano-anong lumalabas sa bunganga mo. Makinig ka sa akin, Victoria. I know what I'm doing! Hindi ko lang sinasabi sa iyo ang mga payo ko kanina ukol sa swollen ankle mo dahil sa mga haka -haka lang. I told you based on someone's point of view that is science related. Malawak ang kaalaman ko sa pang gagamot because I am a doctor by profession." Sinabi Niya ang mga bagay na ito na parang nanggigigil siya na hindi pinakinggan.
Titig na titig ako sa kaniya dahil hindi ako makapaniwala sa aking narinig just now.
Wala sa hinala ko na Isa siyang doktor. I thought he was a businessman.
"Besides, don't flatter yourself. Baka iniisip mong nagiging possessive ako sa iyo?" he smirked.
"Huh, may I remind you na kaya ko ginawa ito dahil Kay Yassine at dahil sa adhikain ko. Tutal, tapos na tayong nagpirmahan ng kontrata, alam mo na bawal mong sabihin sa kung sinumang tao ang napagkasunduan natin hindi ba? Tandaan mo iyon. Pero para matahimik ka, sasabihin ko sa iyo ang dahilan kung bakit ako napilitan na makipagkasundo sa iyo na magpanggap Kang Yassine Panganiban..-" Ethan paused.
He leaned forward. " I have a plan. Bilang Isang doktor, pangarap ko na mapaunlad ang siyensa. Pangarap ko na itaas ang uri ng panggagamot sa Pilipinas, dahil dito gusto Kong magkaroon ng posisyon sa PMA or Philippines Medical Association. Ang mga doktor na kabilang sa PMA ay siyang may pag-asa na mapakinggan ang mga hinaing when it comes to science. To summarize it, ang mga nasa PMA ay may tinig para matupad ang aking adhikain. Kaya lang..."
Napasinghap ako ng ang kaniyang daliri ay ginalaw Niya at pinalakad -lakad sa aking paa hanggang sa aking swollen ankle.
"Kaya lang, nanganganib akong hindi matupad ang plano ko dahil sa nawawala ang aking fiancée. You see, Victoria, the committee has an odd rules--hindi pwedeng maging presidente ng PMA ang walang asawa. Would you believe that nonsense? Anyway, iyon ang patakaran nila, wala akong magawa kundi sundin ito."
"Hmnn!" napasinghap ako when he suddenly put the cold compress wrap to my swollen ankle. " So, you see my dear Victoria. Hindi kita pinakulong ng mahuli kita rito na... you know what I mean, dahil ikaw ang ticket ko upang matupad ang aking mga pangarap. Kaya, sana maintindihan mo na ginawa ko ang pag-iingat sa iyo upang hindi mabulilyaso ang plano ko, my love- Yassine Panganiban." he grinned at me.
"Now, pick up your jaw." he said sarcastically
- Writer
