Doğup büyüdükleri evlerine, evlendikten sonra ilk kez gelen kızlar gözleri dolarak birbirlerine baktılar. Ne çok özlemişlerdi küçük ama huzur kokan evlerini...
Devrim kızları eski odalarına götürüp kollarının arasına alıp saçlarından tek tek öptü.
"Sakın üzülmeyin delallerim. Ben her zaman yanınızdayım. Ölümüne kadarda olacağım. Yeter ki kendinizi ezdirecek hiç bir davranışta bulunmayın."deyerek geri çekilirken iki kız gözü yaşlı abisine baktılar.
"İyi ki varsın abim."diyen Viyan ile Asi "seni çok seviyorum."dedi.
"Asıl siz iyi ki varsınız...bu abiniz size ölür..."
Kardeşleriyle biraz ilgilendikten sonra, aşağı inmişti Devrim. Kendi odasına geçecekken babasının sesiyle duracaksamış salano geçmişti.
"Devrim hele gel buraya oğul."
Babasının yanına geçip, otururken gelecek konuşmayı b
