บทที่ 20 หอยนางรม
เบลล่าตกใจเงียบไปพักหนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าให้ แล้วหันกลับไปสั่งบริกร
“ขอไวน์แดงปี 82 แล้ว แล้วก็พาสต้าซี่โครงแกะ พริกไทยอย่าเยอะนะคะ มันเผ็ด”
อเล็กซ์หัวเราะในลำคอออกมาเล็กน้อย ก่อนหน้าที่เธอจะถูกส่งตัวมาที่นี่ การต้องทำความรู้จักคนที่จะมาใช้ชีวิตร่วมกัน มันเป็นเรื่องที่เขาหลีกเลี่ยงไม่ได้ ดังนั้นแล้วความชอบหรือสิ่งที่เบลล่าไม่ชอบ มันเป็นรายละเอียดที่เขาค่อนข้างจำได้อย่างแม่นยำ
“คุณรู้เหรอ..ว่าฉันชอบไวน์แดง ?”
“เปล่า…ฉันก็เพิ่งรู้ว่าเธอก็ชอบอะไรเหมือนฉัน ที่บอกให้สั่ง ฉันตั้งใจจะสั่งให้ตัวฉันเองต่างหากล่ะ”
หน้าสวยงองุ้มเล็กน้อย เบลล่าทำทีค้อนมองอย่างลืมตัว ทั้งรู้สึกอับอายเล็กน้อย นี่เขาคงคิดว่าเธอหลงเข้าข้างตัวเอง ขณะที่อเล็กซ์กลับยกยิ้มอย่างเอ็นดู
“อาหารมาแล้วครับ”
หอยเชลล์และชีสถูกขึ้นเสิร์ฟ ตามด้วยแครกเกอร์อบเนย ความหอมของกลิ่นชีสทำให้คนที่ชอบทานมันเป
