“Basta libre niyo ha.” Paninigurado ko kila Davian.
“Oo, wala ka naman na taga libre.” Biro ni Ryen kaya mas lalo akong napabusangot.
“Kupál ka ah, kapag ako nakahanap ng pang ganti sayo.” Reklamo k okay Ryen at wala na talagang nagawa kung hindi tanggapin ang pang aasar niya.
Hanggang sa makarating na kami sa Burnham Park.
“Akala ko baa hindi ditto?” Tanong ni Ryen kay Davian.
“Wala ng bukas na mga food park ng ganitong oras, Burnham nalang.” Kamot ulong sambit ni Davian.
Agad akong napatahimik sa gulat. As much as I want him na mawala sa isip at Sistema ko, hindi ko naman magawa.
Kaya nga kami nag Baguio para bumisita, para mag saya. Pero bakit nalulungkot ako? Bakit nasasaktan ako? At bakit ang dami kong memories na naalala.
Akala ko nakalimutan ko na e. Akala ko burado na sa Si
