Hindi ko Akalain The "Hidden"

Chapter4

"Basta't Kilala ko Siya. Iyan lang Ang puwede kong Sabihin sa iyo. Isa pa, I don't easily trust strangers."

"But you have already trusted me. Kung Hindi, Hindi ka sana sasama sa akin Ngayon."

"Wla na Kasi akong choice. I have nothing right now."

"Yun na nga, you have nothing right now...kaya Malaki na Ang utang na loob mo sa akin.."

"May hidden agenda kaba?" Prankang tanong Niya.

Hidden agenda? BAkit? Para saan?

"Hindi ko alam. I don't know you. Wla akong idea kung sino ka bang talaga,"

"Your in danger kung Ganoon.

Hindi mo 'ko Kilala at Hindi mo alam kung ano Ang pwede kung Gawin."

Nagpanting Ang tainga Niya sa sinabi Ng lalaki. Hindi yata nahahalata Ng lalaking ito na kanina pa Siya kinabahan .

Kagabi pa nga , matapos Ang nangyaring holdapan sa bus.

"Alam mo, kung Hindi lang napakalakas Ng ulan at masama Ang panahon, hinding- Hindi ko tanggapin Ang tulong mo at Hindi Rin Ako sasakay sa sasakyang ito."

"That's pride. At paano mo pakakainin Ang anak mo kung wla kang Pera. Alam mo Ang dapat mong Gawin Miss?

Magpasalamat ka nalang nakilala mo ko at kasakay mo sa bus na iyon.

Totoo Ang sinabi Ng lalaki kung kaya natameme Siya..

Yabang pala nito, Anya sa isip ,

"At Isa pa, hindi mo naman alam Ang pupuntahan mo. Buti nalang Ako Ang napagtanungan mo. Ang ibang taga rito ay Hindi alam Ang Villa Haciendo."

"Akala ko ba ay Kilala Ang may Ari sa Lugar na ito?"

"Kilala nga pero Hindi lahat ay naka alam Ng Lugar.Hindi Siya along the highway.

Papasok ka pa Ng Isang daan at mula sa daang iyon ay papasok kapa uli Ng Isang daan bago ka makarating sa entrance Ng villa."

"For sure Makikita Ko Rin 'yon kahit na Hindi Kita nakilala."

"I doubt it"

"Wala na bang ibibilis itong takbo Ng sasakyan mo?" SITA niya

"Slippery Ang mga daan dito. Bukod sa may mga lubak pa . And look, medyo lubog na sa baha Ang dadaanin natin. Kung Hindi lang sayo at naaawa Ako sa batang ito, ay Hindi ko gugustuhing tumungo sa Villa Haciendo kapag ganyang kalakas Ang ulan. Delikado,"

"Gaano ka delikado?"

"Hindi ko masabi, kapag Hindi tumigil Ang ulang iyan, tiyak na lulubog Ang daraanan natin at WAlang sasakyan makapasok roon."

"Basta! Kahit Anong Mangyari ay dalhin moko doon!"

"Let us see..." Mahinaho Ng wika Ng lalaki.

"BAkit Hindi mo isinama Ang Asawa mo? Dpat Kasi ay Hindi ka Niya pinayagang umalis Ng nag-iisa. At Isa pa ,doon ka pala kina Jay pupunta.

"Hindi mo ba alam na matinik sa babae 'yon?"

Napaangat Siya sa upuan.

"So talagang Kilala mo Siya? Alam mo Ang pagkatao Niya?"

"Hindi, ah. Narinig ko lang sa Ibang tao. Na mahilig Siya sa babae.

"W-wala ka bang nabalitaan k-kung may nabuntis Siyang babae?"

"Nabuntis na babae? Parang may naring Ako pero Hindi naman napatunayan 'yon, eh."

Gustong-gusto nya Ng ibuka Ang kanyang bibig para sabihing Kapatid Niya Ang babaeng nabuntisan noon.

"Teka,BAkit ba interesado kang masyodo sa kanya? Gusto ko na yatang maghinala na Hindi ka lang ordinaryong kaibigan ni Jay, eh.

Hindi kaya Isa ka sa mga babaeng niloko Niya?" Prangkang tanong nito.

"Hindi no!" Anya sabay irap sa lalaki.

Irap na Hindi nakaligtas sa paningin Ng lalaki.

"Whew! Iyan paba Ang napala ko sa pagtulong ko sa 'yo"

"Hindi Kita inaano ha!"

"Hindi nga . Pero ang sama mong tumudla Ng tingin. as if , gusto mokong patayin."

"Eh sa ganyang akong tumingin, eh. Anong magagawa mo?"

"Hindi kanaman ganyang tumingin kanina, ah." Wari ay napahiya naman Siya sa sarili.

"Sorry. Nate- tense lang talaga Ako. At saka Hindi Ako girlfriend ng Jay na 'yon. At saka tinatakot mo Kasi Ako, eh."

Oo nga at Hindi Kita kakilala, Hindi kanaman siguro bad , Hindi ba?"

"May be...."biting sagot nito

Talagang mapang-asar. Ayaw pa akong tigilan.

Noon bumago Ng puwesto Ang katabing Si Jaywon. Kumandong ito at humarap sa kanya.

"BAkit mo inaaway Yung mama, mommy?"

"Hah?"

"Oo nga. Inaaway Ako Ng mommy mo. Hindi ko naman inaano." Pa baby talk. Na kausap ni Jaylord Kay Jaywon.

"Mommy, bati Mo na Siya."

"What's your name ba, little boy?"

"Jaywon po, Ito naman po Ang mommy ko na Si Almera," kumpleto Ng sagot Ng bata.

Sobra pa nga Ang sagot, eh. Pati pangalan Niya idinamay.

"Ah.. Almera pala Ang pangalan Ng mommy mo. Buti sinabi mo."

"Ikaw po?"

"Ako? Jaylord."

"Ay halos magkatunog lang po Tayo Ng Pangalan Mamang Jaylord" sabay ngisi..

"Saan po Tayo pupunta, Mamang Jaylord?"

"Sa Villa Haciendo raw sabi Ng mommy mo."

"Malayo pa poba 'yon?"

"Malayo pa. Mga one hour na biyahe pa."

"Matagal po yong one hour?"

"Medyo"

"Eh kayo po saan kayo pupunta?"

"Malapit din doon."

"Marami po kayong laruan sa Bahay?"

"Marami. mga hayop."

"May mga alaga po kayong mga hayop?"

"Oo"

"Ay,sana po Makita ko."

"Hayaan mo. idadaan natin Ang sasakyan natin doon para Makita mo Ang mga hayop na sinasabi ko."

Sa pagpapatuloy Ng pagbibiyahe nila ay naharang sila Ng isang check point.

"Sir kayo pala. Saan po Ang punta nila,"tanong Ng police Kay Jaylord.

"Villa Haciendo,"

"Ay, sorry po.Hindi napo pwedeng daanan Ang mga daan doon. Sobrang nalubog na ho sa baha at delikado Ng dumaan pa roon."

"Ha?"

"Magpalipas muna kayo Ng unos sa Ibang Lugar.

Mahirap sumugod sa napakalakas na ulan na iyan.

"Baka Hindi na ninyo pakinabangan Ang sasakyan ninyong iyan kapag lumubog Ang baha."

"Sige Salamat"

"Sige po sir." Anang police officer at sumalodo pa ito Kay Jaylord.

Umaangat Ang mga kilay nya.

Mukhang Kilala Rin Ang taong ito rito, ah.sinaluduhan pa Ng pulis.

Bumuwelta pabalik Ang sasakyan ni Jaylord.

"Hindi talaga Tayo pweding tumuloy. Pero may alam akong Isang daan na pwede nating daanan patungo sa Bahay ko."

Doon muna Tayo magpalipas Ng Oras Hanggang humopa Ang ulan.

"Ano?" Ayoko!"

"Alam mo, sa sitwasyon mo Ngayon ay Wala kang karapatang mag sabi Ng NO."

"At ano Ang ibig mong sabihin?"

"Almera, alalahanin mong Wala tayong Pera pareho. May sasakyan Tayo pero Wala akong Pera sa bulsa para ituloy kayong mag Ina sa isang hotel rito."

"Kaya sa ayaw at sa gusto mo ay doon Tayo sa Bahay ko matulog."

Pero..

Pumasok na sa kanyang isipan Ang maraming alalahanin.

Baka kung ano Ang isipin Ng pamilya nito kapag Nakitang kasama silang mag ina. O, kaya naman baka talagang may masama itong binabalak sa kanila ni Jaywon.

Baka masamang tao ito na nagpapanggap na mabait para makuha Ang kalooban Niya at tapos ay may balak palang masama sa kanila .

Napalunok Siya habang nakatingin sa lalaki..

"Alam ko Ang iniisip mo. Masamang tao Ako?"

mind reader ba to?

Lahat nalang Kasi Ng mga bad thoughts ay Niya ay alam nito.

Kung tutuusin ay dapat na maging grateful Siya sa lalaking ito, dahil ito Ang nagsilbing savior nila ni Jaywon.

Gayon paman Hindi parin nya lubusang maibigay Ang pagtitiwala sa lalaki.

" I admit, Hanggang Ngayon ay Hindi Ako nagtitiwala sa iyo.God be with me and Jaywon para iligtas kami sa masama,"matapat na sabi Niya."

"So, you consider me masama?"

"Wala akong sinabing ganyan'"

"Pareho narin yon,"

Pagtapat nila sa isang intersection ay biglang itinigil Ng lalaki Ang sasakyan.

Isang makipot na daan iyon na tila napaka lib-lib at parang mahirap daanan.

"BAkit Tayo huminto?"

"Nakikita mo ba Ang daang iyan?" Turo nito sa makipot na daan.

"O-oo"

"Pwes Dyan Tayo dadaan. Hindi binabaha Ang Lugar na iyan dahil pataas na Lugar pero maputik at madawag at baku-bako Ang daan."

"Huwag tayong dumaan Dyan!"

"Wala na tayong choice . Sobrang sama na Ng panahon. Kapag Hindi pa Tayo nakahanap Ng matutuluyan ay baka sa daan na Tayo matulog at malunod na Tayo kasama Ng sasakyan,"

Nagpalinga-linga Siya . Wala na ngang halos bumibiyahing sasakyan. Nagsibalik Ang mga sasakyan sumunod sa kanila at medyo lubog na nga Rin and dinaraanan nila.

Muling pina- start ni Jaylord ang sasakyan.

"I don't need your consent. Gagawin Kona Ang inaakala kong Tama,"

At biglang ibinuwelta nito paliko Ang sasakyan sa daang iyon..

Sinalubong sila Ng mga malalagong sanga sa bungad palang Ng daan.

Natutop Niya ang dibdib. Bawat madaanan nila ay may nakaharang Ng mga sanga Ng puno at mga ligaw na halaman.

Kung Hindi lang nakasara Ang bintana Ng sasakyan nila ay baka nag ka sugat -sugat na sila sa Tama Ng mga sanga.

Bukod pa roon ay may matinding lubak talaga Ang dinaanan nila. Para silang mga bolang talbog Ng talbog sa loob Ng sasakyan.

May matarik na daan na tila tataob na Ang sasakyan nila. Mayroon namang tila sila dadausdus sila pabalik sa mababang Lugar.

"Grabe. Pakiwari ko'y puro bukol na Ako,"

"This is just the start. Mahaba-habang lubak itong tatahakin natin,"

Si Charm ay tahimik lang. Pero Hindi ito mukhang takot. Parang nag-eenjoy pa ito sa dinaranas nilang joyride.

na kung para sa kanya Isa itong sadride, na dumaan sa malubak na daang iyon.

Ito Ang napala Niya sa pagiging stubborn. Kung nakinig lang sana Siya sa mga taong nagpa alala sa kanya ay Hindi sana Niya ito aabutin, pero huli na Ang lahat nandito na siya.

"Kumapit kang mabuti sa akin, Almera. Matarik na masyodo Ang daang tinutumbok natin."

"BAkit kailangan kumapit?"

"Baka mahilo ka."

"It's okay ,Matibay Ang sikmura ko sa Hilo."

"Bahala ka."