Lale
Ellerimi saçlarımdan geçirip arkaya attım. Derin bir nefes aldım, çünkü kalbim o kadar hızlı atıyordu ki. Dışarıda yağmurun sesi, o kadar keskin ve huzursuz edici bir şekilde odaya sızıyordu ki, ruhumun derinliklerinde yankılanıyordu. Kalbim, sanki her damlayla biraz daha hızlanıyordu, biraz daha yoğunlaşıyordu. Her şeyin üst üste geldiği, her şeyin karışıp bozulduğu bir an. Turan’a karşı hissettiklerim, karışık ve çözülmesi imkansız bir bulmacaydı. Ama her şeyin ötesinde, tek bir şey vardı… Onu düşünmek. Onu, her şeyin önünde, her şeyden önemli, her şeyden değerli istemek. Ama gurur, korku ve geçmişin yaraları, her adımda önümde bir engel gibi yükseliyordu.
Birden kapı gürültüyle açıldı. O an, gözlerimle karşılaştığımda, Turan’ın bakışlarında hissettiğim karmaşık duygular boğazıma
