Turan
Lale’yi evine bırakmak için arabayı çekerken hala öfkemi dizginlemeye çalışıyordum. Direksiyonu o kadar sıkı kavramıştım ki parmaklarım uyuşmuştu ama umurumda bile değildi. O adamın yüzüne indirdiğim yumruk bile yetmemişti, hala içimde delice bir öfke vardı. Lale’yi o adamın yanında görmek… O korku dolu bakışları… İçimde bir şeyleri paramparça etmişti.
Arabayı sertçe durdurdum, motorun sesi kesildi ama içimdeki fırtına dinmemişti. Yan koltukta Lale vardı. Sessizdi. Başını cama dayamış, dışarıyı izliyordu. Solgundu ama her zamanki gibi güçlü durmaya çalışıyordu.
Onu izlerken bir şeylerin içimde koptuğunu hissettim. Sanki ne yaparsam yapayım ona yetemeyecektim. Onu koruyamamıştım. Daha kötüsü, belki de onu kendi ellerimle uzaklaştırıyordum.
Derin bir nefes aldım, kendimi zorladım v
