Turan
Lale, o an aklımda bir yelken gibi süzüldü, ama yine de hiç ulaşamayacağım bir yerdeydi. O kadar uzak, o kadar kaybolmuş… Gerçekten ne düşünüyordum? Ne istiyordum? Bir an her şeyin düzelmesini bekledim, ama sonra her şey daha da karmaşıklaştı.
Kadının sesini duydum, ama Lale’nin sesine hiçbir zaman benzemeyecekti. Kadın çok başka bir dünyadan geliyordu. Lale’nin kaybolan gülümsemesini yerine koymaya çalışmak, ona o kadar çok yabancılaştı ki, her şey sanki başka bir hayatın parçası gibiydi.
Bir şeyler hissetmeye çalıştım, ama hissettiklerim, bu yeni insanla hiç uyuşmuyor gibiydi. İçim o kadar karmaşık, o kadar kesik kesikti ki… O an kadının gözlerinin içine bakmak, beni sadece daha fazla bulanıklaştırıyordu. Neden? Neden böyle bir boşluk vardı?
Birden, aklıma Lale’nin yüzü geldi.
