📖 40. BÖLÜM – SESSİZLİĞİN AĞIRLIĞI
Bir insanın sesi her zaman ağzından çıkmaz. Bazı sesler vardır, suskunlukta büyür, bakışlarda sertleşir, yürüyüşte ağırlaşır. Ben o sesi çok geç tanıdım. Eskiden konuşurdum, anlatırdım, savunurdum kendimi. Haksızlığa uğradığımda açıklama yapmayı bir borç sanırdım. Yanlış anlaşıldığımda, doğruyu anlatırsam her şeyin düzeleceğine inanırdım. Meğer insan en çok doğruyu anlatmaya çalışırken yoruluyormuş.
Tecrübe bunu öğretti bana. Her duyduğunu anlayacak kapasitede değildir insan. Ve her anlayana anlatmak zorunda da değilsin. Bir noktadan sonra fark ediyorsun. Bazı tartışmalar kazanılmak için değil, kaçınılmak için vardır. Bazı insanlar ikna edilmek için değil, oldukları yerde bırakılmak içindir. Sessizlik zayıflık değildir. Sessizlik, fazlalıklardan arınmış
