📖 41. BÖLÜM – KIRILDIĞINI GİZLEMEYEN İNSAN
İnsan en çok, “iyiyim” dediğinde yorulur.
Çünkü her “iyiyim”, biraz daha yük bindirir omuzlarına.
Bir noktadan sonra anladım ki;
güçlü olmak, hiçbir şey olmamış gibi davranmak değilmiş.
Güçlü olmak, kırıldığını inkâr etmeden ayakta kalabilmekmiş.
Eskiden acımı saklardım.
Kimse görmesin isterdim.
Zayıf sanılmaktan korkardım.
Kırıldığımı belli edersem, değerimin azalacağını düşünürdüm.
Oysa tecrübe şunu öğretti bana:
İnsan, kırıldığını kabul ettiğinde zayıflamaz.
Aksine, gerçek olur.
Gerçek olmak cesaret ister.
Artık “canım acıdı” diyebiliyorum.
“Bu bana ağır geldi” diyebiliyorum.
“Buna hazır değilim” demekten utanmıyorum.
Çünkü kendini inkâr ederek güçlü kalınmıyor.
Tecrübe bana şunu öğretti:
Her yara iyileşir ama her inkâr derin
