KABANATA 1
“Ikakasal ka ayaw mo man o gusto!”
Galit na pinukol nang tingin ni Anita ang kaniyang amang si Don Isidro. Bakit ba masyado itong pakelamero sa buhay n'ya? Nasa tamang edad na s'ya para sa mag desisyon sa sarili n'ya, o sa mga bagay na gusto n'ya.
Pinipilit s'ya nitong mag pakasal sa taong ni anino hindi pa n'ya nasisilayan.
“Palibhasa sarili lang ninyo ang iniisip n'yo ni Mommy!”
Hindi napigilan ni Anita na sumbatan ang ama n'yang may malalang karamdaman.
Naihabilin na kasi s'ya nito sa matalik nitong kaybigan. Ipapakasal sila para sa partnership, at upang makasigurado narin dahil magiging isang pamilya naman daw sila. Ito ang lumang kaugalian na hanggang ngayon nangyayari parin pala talaga.
“Para rin ito sa'yo Anita.”
Napaubo ang ama n'ya. Agad naman itong hinagod sa likod ng ina kaya mas nabanas s'ya. Pakiramdam n'ya idinadahilan nalang ng ama ang sakit upang hindi na s'ya makaangal pa.
Sino ba naman kasing babae ang mag pa pakasal nalang bigla sa lalake na kahit anino hindi maipakita? Iniisip n'ya kung pangit, matanda, may kapankasanan o ano pa man ang ipinag kasundo sakaniya kaya wala man lang s'yang pagtutol na narinig sa lalake.
Wala rin ba itong magagawa tulad n'ya?
Gusto n'yang maawa sa ama, pero may kasamang galit at sama ng loob ang nararamdaman n'ya sa tuwing ba-banggitin nito ang kasal na matagal ng nakahanda para sakanila ng magiging asawa n'ya sa papel.
Bakit ba s'ya pa ang kinakailangang mag sakripisayo? Bakit hindi nalang ang ate n'yang si Smile na walang inatupag kundi ang ngumiti sa lahat ng problema. Kahit minsan hindi nga yata n'ya nakitang lumuha ang kapatid.
“Bakit ako? Ako 'yong kailangang sumunod at maging mabuting anak? Bakit hindi si ate Smile?!”
Tumaas ang boses n'ya kaya naman agad s'yang sinampal ni Sarrah. Ang kaniyang ina na wala ring magawa dahil sa pagiging masunurin nito sa ama nila.
“Huwag mong si-sigawan ang ama mo.”
Madiing wika nang kaniyang ina.
“Sana kaya mo ring sawayin si Daddy sa ginagawa n'yang pamimilit sa amin.”
Puno ng hinanakit na sagot n'ya sa ina.
“Parehas na kayo ng ate mo na nakasecured ang future. Hindi lang ikaw ang makakaranas nito Anita, at para rin naman ito sa ikagiginhawa ninyo.” Paliwanag nang kaniyang ama.
“Dad kaya ko naman suportahan sarili ko eh! Tapos na ako ng kolehiyo, may marangal na trabaho. Ano pa bang future ang gusto mo para samin? Sana pinag pokpok mo nalang kami kung ibubugaw n'yo lang pala kami ni ate.”
Kahit kaylan hindi n'ya ginustong bastosin ang mga magulang n'ya, pero ang ganitong bagay? Hindi naman na tama ito. Buhay na n'ya ang pinag u-usapan.
Buhay n'ya ang masisira. Buhay nila ng ate n'ya.
“Sige Mommy saktan mo ako. Sa ginagawa n'yo ni Daddy sobra na 'yong sakit na nararamdaman ko kumpara sa pisikal na gagawin mo. Sasampalin mo ako kasi ganito ako manalita sainyo? Bakit wala po ba kaming karapatan na ipalaam 'yong gusto at hindi namin gusto? Pagiging bastos na bang matatawag kong mangangatuwiran kami? May karapatan naman kami kahit hindi na bilang anak n'yo, bilang tao nalang po.”
Lumuluha si Anita habang papalit-palit ang tingin sa ama at ina.
***
Masama ang loob ni Anita. Walang naisip kundi ang ubusin ang oras sa pag-iinom sa bar. Naisip n'ya na sisirain nalang rin naman pala nang magulang n'ya ang buhay nya'y ba't hindi na n'ya unahan ang mga ito?
Napakaswerte naman yata masyado ng mapapangasawa n'ya?
At ngayong gabi ang tanging kalokohang pumasok sa isip n'ya ay ang bigyan nang dissapointment ang mgamagulang n'ya, at ang kanyang magiging asawa.
“Mas mabuting ibigay na sa iba wag lang sa hangal na lalakeng iyon.”
Bulong ng lasing na dalaga bago sinimot ang bote ng alak na inorder n'ya sa counter.
"Magiging masaya ako tonight!" Wala sa sariling sigaw n'ya bago tumawa na parang loka-loka.
Nahihirapan na s'yang maging mabait na anak. Pakiradam n'ya inaabuso na s'ya nang mga magulang n'ya. Kaya pati buhay n'ya ay gustong kontrolin ng mga ito.
“Hindi naman ako robot!” Pinahid n'ya ang luha n'ya ng maalala na naman ang pagtatalo nila ng mga magulang n'ya.
“Hindi ito sementeryo wag kang umiyak, mag enjoy ka nalang.”
Napasulyap s'ya sa lalakeng tumabi sakaniya. Kanina pa kasi s'ya mag-isa, baka napansin s'ya nito. Mga lalake nga naman masyadong mabilis kapag lasing 'yong babae.
Napailing s'ya ng maisip na katawan lang n'ya ang pakay nito.
“Masaya ako.” Napangisi s'ya sa sagot n'ya.
Obviously, hindi s'ya masaya dahil sa luhaan n'yang mata at namumulang ilong kakaiyak kanina pa.
“Then why are you crying?” Halata narin sa boses nito ang kalasingan.
Napahalakhak si Anita kahit wala namang nakakatawa. “Tears of joy!”
Itinaas n'ya ang baso n'ya at kumindat sa binatang katabi n'ya ngayon. "Gusto mo ba akong dalhin sa mas masayang lugar?" Hamon n'ya sa binata.
Umaktong nag-iisip ang binata bago sumagot.
“Hmmm.. Wala na akong alam na lugar na mas masaya pa rito, pero may alam akong pwedeng gawin at kaya kitang dalhin kahit nakahiga kalang sa kama.”
Uminit ang pakiramdam ni Anita kaya agad n'yang inubos ang kasasaling alak sa baso n'ya. “Masaya ka kasama.”
Ngumiti s'ya sa binata. “Pero hindi pa tayo kasal. Gusto mo ba 'ko pakasalan? Kasi ikakasal na ako sabi nang mga magulang ko. Ikaw nalang kaya?” Pasuray-suray ang tingin na turo n'ya sa binata.
“Gusto kita sa kama.”
Walang paligoy-ligoy na wika nang binata sakaniya.
“Hindi pa nga tayo kasal.”
Hinawakan s'ya ng binata sa pulsuhan at hinila patayo kaya naman saglit na umikot ang paligid. Masyado na s'yang lasing at hindi alam ang ginagawa, basta nalang s'ya nag patangay sa binata at hindi alam kong saan pupunta.
"Saan mo ba ako dadalhin?" Nagtatakang tanong n'ya rito.
“Pakakasalan kita.”
Mabilis na sagot nito.
“Saan? G*go kaba? Wala tayong damit.” Natawa s'ya sa sinabi nito. "Hindi tayo ikakasal ng ganitong sabog tayo sa alak.” Nagawa pa n'yang mag paliwanag sa lalake kahit na nasusuka na s'ya.
“May kilala ako na pwedeng mag kasal satin legal 'yon, tapos pwede na tayo mag honeymoon.”
Hindi na s'ya tumutol pa. Seryoso si Anita sa sinabi n'yang sisirain n'ya ang buhay n'ya bago pa s'ya maunahan nang mga magulang n'ya. At baka itong lalake na nga na ito ang pag aalayan n'ya nang buong pagkatao n'ya.
Lakad lang sila ng lakad. Hindi kalayuan sa bar, walking distance lang ay may pinasukan silang opisina, at kahit takang-taka ay pumasok nalang rin s'ya.
“Bro!”
Agad na nakipag fist bump ang lalakeng kasama n'ya sa taong dinatnan nila.
"Lasing ka? I mean, kayo?"
Napatango s'ya sa tanong ng lalake.
“Itong kasama mo nahihibang na yata eh.”
Napahagikhik s'ya. “Pakakasalan daw ako para makapag honeymoon na kami.”
“Wait, what?” Hindi makapaniwalang tanong nito habang nakatingin sakanila.
“Ikasal mo na kami sige na.”
Utos ng kasama n'ya. Hinawakan nito ang kamay n'ya at inangat. "Pahiram singsing dali na. Sa legal na namin dinaan para walang problema. At kaya mo naman gawin 'yon di'ba? Mayor ka. Ako na bahala basta ikasal mo na kami.”
“Oo nga ikasal mo na kami.”
Sang-ayon ni Anita kahit na hindi n'ya alam ang ginagawa n'ya.
“Bro! What the f*ck? Walang divorce sa pinas kundi annullment lang. Mahihirapan kayong parehas kapag nawala na 'yang amats ninyo.” Yamot na paliwanag ng Mayor bago napahilot sa sentido.
“Ngayon lang ako humiling ipapahiya mo pa ba ako sa babaeng 'to?” Walang emosyong tanong ng binata.
"Gusto n'ya akong i-kama pero ayaw ko kasi hindi kami kasal.” Sabi n'ya sa Mayor para maniwala na ito na desisyon naman nila ito.
“Bahala kayong dalawa basta walang sisihan.”
Napailing na lamang ito bago sinimulan ang pagkakasal sa dalawa.
**
Agad na sinunggaban ng h*lik ni Anita ang binata. Hindi pa sila nakakahiga sa kama ay inunahan na n'ya ito. Marahil ay dahil sa kalasingan kaya naman matapang s'yang gawin ang mga bagay na hindi naman n'ya talaga ginagawa. Hinapit naman ng binata ang bewang n'ya at pinagapang ang kamay sa parte ng kaniyang h*bad na k*tawan.
Mabilis s'ya nitong n*hubaran ng s*plot pang itaas. Ikinulong ng binata ang malulusog n'yang d1bd1b sa p4lad nito. Habang ang l4bi nito ay dumad4mpi sa kaniyang panga, pab4ba sakaniyang lēeg.
Iba ang sēns4syong naidudulot nito sakaniya. Ang k1liting nadarama n'ya dahil sa d1la nitong nilalaro na pala ang kaniyang n*pplēs.
Daing at ūng0l ang namamayani sa kw4rto ng h0tēl na inupahan nila. Tūmit1rik ang mata n'ya sa tuwing patatagalin ng binata ang p4gsūs0 sakaniyang h1nahar4p.
Itinulak s'ya ng binata pahiga sa k4mā. Hinintay n'ya na māhūb4d ng binata ang lahat sakaniya bago marahang 1binūk4 ang kaniyang n4mamās4ng g1tnā. Mabilis itong sūm1sid na parang sireno para lang m4tikman ang pērl4s na iningatan n'ya ng matagal.
Kitang-kita ng dalawa n'yang mata ang kāh4bāan ng lalake. Tumambad sakaniya ang n4kātay0 at matūl1s nitong s4ndāta.
**
Masakit ang ulo n'ya ng magising sa masamang panaginip.
Masamang panaginip nga ba?
Ito kasi ang buong akala ni Anita. Napatingin s'ya sa lalakeng n4kadapa at kita pa ang m4tāmbok nitong pwēt4n. Napatakip s'ya sa bibig upang pigilan ang pag sigaw. Sinilip n'ya ang sarili kong may s4pl0t ba s'ya, pero mas kumabog ang d1bdib n'ya ng wala ni isa sa s4pl0t n'ya ang natira. Nakasuot pa nga sa ulø ng lalake ang p4nty n'ya kaya naman nakumpirma n'ya agad na may nangyari nga.
Lalo na nang kumirot ang kaniyang maselang p4rtē sa ibaba ng tumayo s'ya. May bahid rin ng dúg0 sa cover ng kama. Wala s'yang oras alalahanin kung paano nila ginawa ang bagay na 'yon.
Mabilis n'yang sinuot ang damit n'ya pero hindi na n'ya kinuha ang p4nty n'yang n4kasúot sa ulo ng lalake.
Kinuha nalang n'ya ang jacket at mabilis na kumaripas ng takbo. Hindi narin n'ya inabalang alamin kung sino at anong itsura ng lalake, basta ang alam n'ya lang may tattoo ito sa bewang.
Butterfly ang tattoo nito. Hindi naman n'ya kailangang tandaan o kilalanin pa dahil isa lang namang pagka kamali ang ginawa nila. Isang gabi na parehas silang lasing at naging mapúsok.
Hindi na s'ya umuwi pa sa bahay ng mga magulang n'ya. Wala na s'yang balak umuwi at manatili doon. Gusto n'yang tumakas at mamuhay bilang normal. Matalino si Anita alam n'yang hahanapin s'ya ng nga magulang n'ya kaya naman pagiging katulong ang trabahong naisip n'yang pasukin.
Masakit man ang katawan dahil sa nangyari ay pinilit n'yang lakarin ang bahay nang kaniyang kaybigan dahil ultimo wallet n'ya hindi na n'ya alam kong saan n'ya naiwan.