Chapter 10
°Clare°
"Anong iniisip mong patatas ka?" Nakakarinding sigaw ni Xoul sa akin'g tenga ng magawa niya akong kaladkarin mula sa lobby papunta dito sa likod ng Building. Nanlalaki pa rin ang mga mata ng lalaki at puladong pulado pa rin ang mukha.
Hindi ko naman alam na totoo palang nandoon siya, akala ko ay ibang tao siya at naiimagine ko lang ang mukha niya.
"Pwede akong masisanti dahil sa ginawa mo!" Dagdag pa ni Xoul na napahilamos sa mukha bago napahalukipkip. Nanliliit ako sa akin'g kinatatayuan, pakiramdam ko ay isa akong musmos na batang dapat ay sermonan.
"Ano bakit hindi ka makapag salita ha?!" Gigil na gigi si Xoul, paeang konti na lang ay lalamunin na niya ako ng buo. Humaba lalo ang pagkakatulis ng aking nguso.
"Ano magsasalita ka ba o ibabaon kita sa lupa ng buhay
